Alvorada
Alvorada lá no morro, que beleza
Ninguém chora, não há tristeza
Ninguém sente dissabor
O Sol colorindo é tão lindo, é tão lindo
E a natureza sorrindo, tingindo, tingindo
Alvorada
Alvorada lá no morro, que beleza
Ninguém chora, não há tristeza
Ninguém sente dissabor
O Sol colorindo é tão lindo, é tão lindo
E a natureza sorrindo, tingindo, tingindo
Você também me lembra a alvorada
Quando chega iluminando
Meus caminhos tão sem vida
E o que me resta é bem pouco, quase nada
De que ir assim, vagando
Numa estrada perdida
Alvorada
Alvorada lá no morro, que beleza
Ninguém chora, não há tristeza
Ninguém sente dissabor
O Sol colorindo é tão lindo, é tão lindo
E a natureza sorrindo, tingindo, tingindo
Alvorada
Alvorada lá no morro, que beleza
Ninguém chora, não há tristeza
Ninguém sente dissabor
O Sol colorindo é tão lindo, é tão lindo
E a natureza sorrindo, tingindo, tingindo
Você também me lembra a alvorada
Quando chega iluminando
Meus caminhos tão sem vida
E o que me resta é bem pouco, quase nada
De que ir assim, vagando
Numa estrada perdida
Alvorada
Alvorada lá no morro, que beleza
Ninguém chora, não há tristeza
Ninguém sente dissabor
O Sol colorindo é tão lindo, é tão lindo
E a natureza sorrindo, tingindo, tingindo
Dageraad
Dageraad daar op de heuvel, wat een pracht
Niemand huilt, er is geen verdriet
Niemand voelt de teleurstelling
De zon die kleurt is zo mooi, zo mooi
En de natuur die lacht, kleurt, kleurt
Dageraad
Dageraad daar op de heuvel, wat een pracht
Niemand huilt, er is geen verdriet
Niemand voelt de teleurstelling
De zon die kleurt is zo mooi, zo mooi
En de natuur die lacht, kleurt, kleurt
Jij doet me ook denken aan de dageraad
Wanneer je komt en verlicht
Mijn wegen zo levenloos
En wat me rest is heel weinig, bijna niets
Waarom zo rondzwerven
Op een verloren pad
Dageraad
Dageraad daar op de heuvel, wat een pracht
Niemand huilt, er is geen verdriet
Niemand voelt de teleurstelling
De zon die kleurt is zo mooi, zo mooi
En de natuur die lacht, kleurt, kleurt
Dageraad
Dageraad daar op de heuvel, wat een pracht
Niemand huilt, er is geen verdriet
Niemand voelt de teleurstelling
De zon die kleurt is zo mooi, zo mooi
En de natuur die lacht, kleurt, kleurt
Jij doet me ook denken aan de dageraad
Wanneer je komt en verlicht
Mijn wegen zo levenloos
En wat me rest is heel weinig, bijna niets
Waarom zo rondzwerven
Op een verloren pad
Dageraad
Dageraad daar op de heuvel, wat een pracht
Niemand huilt, er is geen verdriet
Niemand voelt de teleurstelling
De zon die kleurt is zo mooi, zo mooi
En de natuur die lacht, kleurt, kleurt