Crucis
Tire los dados sin saber lo que tenía
Tire la piedra con la que tropezaría
Torpe de mi por pensar que las cosas duran
Cuando en segundos se va todo a la deriva
Y lo recuerdo con nostalgia y alegría
Y no me duele que te duela es cosa mía
Tantos caminos para luego acabar en Roma
No sé si estas de coña o nos ha juntado la vida
Quiero que empieza de nuevo lo de aquel día
Quería pensar que nunca se terminaría
Era bonito mostrarte lo que tenía
Aunque era poco vale más si no te olvidas
Que el tiempo cambia y no cambia perspectiva
De la manera en la que afronto los problemas
Porque me vale con sacarte una sonrisa
Si esa sonrisa es mucho más que verdadera
Se queda corto decir que vales millones
Aunque así sea lo saco todo en la cartera
Que soy sincero y más puro que la energía
Y sin ceros en la cuenta la Luna te compraría
O te la bajo y caminamos sobre ella
O nos subimos para ver todas las estrellas
Estoy en las nubes ya que no han bajado ellas
Estoy en tus piernas porque son mi medicina
Quiero mil besos hasta que me dejes huella
Y así matar de nuevo a la melancolía
Aunque ya es tarde para pensar en lo queda
Prefiero ver lo que conservo hoy en día
Y me mata la pena y la perra agonía
Río por no llorar y desafío a la ironía
He dado mil vueltas por tus ojos de pantera
Y me bañado de las gotas que en tus ojos se caían
He sentido el frío en épocas que olvidaría
Lo he tenido todo y la avaricia se lo lleva
Eres la magia sin truco que me flipa que me hagas
Y eres esa parte buena de los días que me quedan
Contigo lo tengo claro aunque este a oscuras
Tus labios color rosa y tu pelo al tacto de seda
Mirar en el espejo y verte a ti como si nada
Ya puede caerse el mundo que lo demás me la suda
Y me olvide de la teoría por la praxis
Perdido por tu coxis
Filosofía de piscis he hecho un parón en boxes he olvidado mis crisis
En tus iris de piedra me he quedado como en crucis
Hazme sentir nuevo en ese tejado de nuevos
Mírame a la cara con la cara de te quiero
Dime que soy el único que entenderá tu juego
Si apago me levanto porque eres como mi fuego
Mi llama que me llama y que me llena el agujero
Las ganas en tu cama para agarrarte del pelo
Comernos a dos velas en las velas del velero
Que me cojas la mano y que corramos sin los frenos
Me está matando el tiempo que se agota y se marchita
Me están matando tus ojos tu cintura dinamita
Porfa vamos a París pa ti lo que tú necesitas
Da igual que estés enfadada me pone como me gritas
Y es que no quedan lugares en los que yo no me ría
Si haces que planes de mierda se conviertan en mi vida
Vamos a los soportales a beber nuestra bebida
Me conoces como a nadie y nadie como yo te cuida
Tire los dados sin saber lo que tenía
Tire la piedra con la que tropezaría
Torpe de mi por pensar que las cosas duran
Cuando en segundos se va todo a la deriva
Y lo recuerdo con nostalgia y alegría
Y no me duele que te duela es cosa mía
Tantos caminos para luego acabar en Roma
No sé si estas de coña o nos ha juntado la vida
Kruisweg
Gooi de dobbelstenen zonder te weten wat ik had
Gooi de steen waar ik over zou struikelen
Onhandig van mij om te denken dat dingen blijven bestaan
Wanneer alles in seconden naar de afgrond gaat
En ik herinner het me met nostalgie en vreugde
En het doet me niet pijn dat het jou pijn doet, dat is mijn zaak
Zoveel wegen om uiteindelijk in Rome te eindigen
Ik weet niet of je een grapje maakt of dat het leven ons heeft samengebracht
Ik wil dat het opnieuw begint zoals die dag
Ik wilde denken dat het nooit zou eindigen
Het was mooi om je te laten zien wat ik had
Ook al was het weinig, het is meer waard als je het niet vergeet
Want de tijd verandert en verandert geen perspectief
Op de manier waarop ik de problemen aanpak
Want het is genoeg om je een glimlach te ontlokken
Als die glimlach veel meer dan echt is
Het is te kort om te zeggen dat je miljoenen waard bent
Ook al is dat zo, ik haal alles uit mijn portemonnee
Want ik ben oprecht en puurder dan energie
En zonder nullen op de rekening zou ik de maan voor je kopen
Of ik laat je naar beneden en we lopen eroverheen
Of we gaan omhoog om alle sterren te zien
Ik ben in de wolken omdat zij niet zijn neergedaald
Ik ben op je benen omdat ze mijn medicijn zijn
Ik wil duizend kussen tot je me een indruk geeft
En zo de melancholie opnieuw doden
Ook al is het te laat om na te denken over wat er overblijft
Ik kijk liever naar wat ik vandaag de dag bewaar
En de pijn en de ellendige agonies doden me
Ik lach om niet te huilen en daag de ironie uit
Ik heb duizend rondjes gedraaid door je panterogen
En ik heb me gewassen met de druppels die uit je ogen vielen
Ik heb de kou gevoeld in tijden die ik zou vergeten
Ik heb alles gehad en de hebzucht neemt het mee
Jij bent de magie zonder truc die me verbijstert
En je bent dat goede deel van de dagen die me nog resten
Met jou heb ik het helder, ook al is het donker
Je roze lippen en je haar dat aanvoelt als zijde
In de spiegel kijken en jou zien alsof er niets aan de hand is
De wereld kan instorten, de rest kan me niet schelen
En ik vergat de theorie voor de praktijk
Verdwaald door je stuitje
Visserij-filosofie, ik heb een pauze genomen in de pitstraat, ik ben mijn crises vergeten
In je stenen irissen ben ik gebleven als in een kruisweg
Laat me nieuw voelen op dat dak van nieuwigheden
Kijk me in het gezicht aan met de blik van ik hou van je
Zeg me dat ik de enige ben die je spel zal begrijpen
Als ik uitga, sta ik op omdat je als mijn vuur bent
Mijn vlam die me roept en het gat in me vult
De verlangens in je bed om je bij je haar te grijpen
Samen eten bij kaarslicht op de zeilen van de zeilboot
Dat je mijn hand pakt en we rennen zonder remmen
De tijd die verstrijkt en verwelkt, doodt me
Je ogen en je dynamiet taille doden me
Alsjeblieft, laten we naar Parijs gaan voor wat jij nodig hebt
Het maakt niet uit dat je boos bent, het maakt me opgewonden hoe je schreeuwt
En er zijn geen plekken meer waar ik niet lach
Als je ervoor zorgt dat kutplannen mijn leven worden
Laten we naar de arcade gaan om onze drankjes te drinken
Je kent me als niemand en niemand zorgt voor je zoals ik
Gooi de dobbelstenen zonder te weten wat ik had
Gooi de steen waar ik over zou struikelen
Onhandig van mij om te denken dat dingen blijven bestaan
Wanneer alles in seconden naar de afgrond gaat
En ik herinner het me met nostalgie en vreugde
En het doet me niet pijn dat het jou pijn doet, dat is mijn zaak
Zoveel wegen om uiteindelijk in Rome te eindigen
Ik weet niet of je een grapje maakt of dat het leven ons heeft samengebracht