Abraço de Pai
Quanto eu esperei, ansioso queria te ver
E te falar o que há em mim, já não podia me conter.
Me decidi, Senhor, hoje quero rasgar meu viver
E te mostrar meu coração, tudo o que tenho e sou.
E por mais que me falem, não vou desistir
Eu sei que nada sou, por isso estou aqui.
Mas eu sei que o amor que o Senhor tem por mim
É muito mais que o meu, sou gota derramada no mar.
Quanto tempo também o Senhor me esperou
Nas tardes encontrou saudade em meu lugar.
Mas ao me ver na estrada ao longe voltar
Num salto se alegrou e foi correndo me encontrar.
E não me perguntou nem por onde eu andei
Dos bens que eu gastei, mais nada me restou.
Mas olhando em meus olhos somente me amou
E ao me beijar, me acolheu num abraço de pai.
Vaderlijke Omhelzing
Hoe lang heb ik gewacht, vol verlangen om je te zien
En je te vertellen wat er in me omgaat, ik kon me niet meer bedwingen.
Ik heb besloten, Heer, vandaag wil ik mijn leven openbreken
En je mijn hart tonen, alles wat ik heb en ben.
En hoe vaak ze ook zeggen, ik ga niet opgeven
Ik weet dat ik niets ben, daarom ben ik hier.
Maar ik weet dat de liefde die U voor mij heeft
Veel groter is dan de mijne, ik ben een druppel in de zee.
Hoeveel tijd heeft U ook op mij gewacht
In de namiddag vond U gemis op mijn plek.
Maar toen U me op de weg in de verte zag terugkomen
Verheugde U zich en rende om me te ontmoeten.
En U vroeg me niet eens waar ik ben geweest
Van de dingen die ik heb uitgegeven, is er niets meer over.
Maar kijkend in mijn ogen heeft U me alleen maar liefgehad
En bij het kussen omarmde U me in een vaderlijke omhelzing.
Escrita por: Walmir Alencar