Poema
Eu hoje tive um pesadelo
E levantei atento, a tempo
Eu acordei com medo
E procurei no escuro
Alguém com o seu carinho
E lembrei de um tempo
Porque o passado me traz uma lembrança
Do tempo que eu era criança
E o medo era motivo de choro
Desculpa pra um abraço ou um consolo
Hoje eu acordei com medo
Mas não chorei, nem reclamei abrigo
Do escuro, eu via o infinito
Sem presente, passado ou futuro
Senti um abraço forte, já não era medo
Era uma coisa sua que ficou em mim
De repente, a gente vê que perdeu
Ou está perdendo alguma coisa
Morna e ingênua que vai ficando no caminho
Que é escuro e frio, mas também bonito porque é iluminado
Pela beleza do que aconteceu há minutos atrás
Eu hoje tive um pesadelo
E levantei atento, a tempo
Eu acordei com medo
E procurei no escuro
Alguém com o seu carinho
E lembrei de um tempo
Porque o passado me traz uma lembrança
Do tempo que eu era criança
E o medo era motivo de choro
Desculpa pra um abraço ou um consolo
Hoje eu acordei com medo
Mas não chorei, nem reclamei abrigo
Do escuro, eu via o infinito
Sem presente, passado ou futuro
Senti um abraço forte, já não era medo
Era uma coisa sua que ficou em mim
E que não tem fim
De repente, a gente vê que perdeu
Ou está perdendo alguma coisa
Morna e ingênua que vai ficando no caminho
Que é escuro e frio, mas também bonito porque é iluminado
Pela beleza do que aconteceu há minutos atrás
Poëzie
Vandaag had ik een nachtmerrie
En ik stond op, alert, op tijd
Ik werd wakker met angst
En zocht in het donker
Iemand met jouw warmte
En ik herinnerde me een tijd
Want het verleden brengt me een herinnering
Van de tijd dat ik een kind was
En de angst was reden om te huilen
Een excuus voor een knuffel of troost
Vandaag werd ik wakker met angst
Maar ik huilde niet, klaagde niet om onderdak
Uit het donker zag ik de oneindigheid
Zonder heden, verleden of toekomst
Ik voelde een sterke omhelzing, het was geen angst meer
Het was iets van jou dat in mij bleef
Ineens zien we dat we iets verloren zijn
Of aan het verliezen zijn
Zacht en naïef dat op de weg achterblijft
Dat is donker en koud, maar ook mooi omdat het verlicht is
Door de schoonheid van wat er minuten geleden gebeurde
Vandaag had ik een nachtmerrie
En ik stond op, alert, op tijd
Ik werd wakker met angst
En zocht in het donker
Iemand met jouw warmte
En ik herinnerde me een tijd
Want het verleden brengt me een herinnering
Van de tijd dat ik een kind was
En de angst was reden om te huilen
Een excuus voor een knuffel of troost
Vandaag werd ik wakker met angst
Maar ik huilde niet, klaagde niet om onderdak
Uit het donker zag ik de oneindigheid
Zonder heden, verleden of toekomst
Ik voelde een sterke omhelzing, het was geen angst meer
Het was iets van jou dat in mij bleef
En dat geen einde heeft
Ineens zien we dat we iets verloren zijn
Of aan het verliezen zijn
Zacht en naïef dat op de weg achterblijft
Dat is donker en koud, maar ook mooi omdat het verlicht is
Door de schoonheid van wat er minuten geleden gebeurde