Fado Celeste
Quando a manhã desperta
A janela entreaberta
Deixa-me ver a cidade
E pra não sofrer à toa
Não dou um nome a Lisboa
E só lhe chamo saudade
Há tanta gente a passar
Que às vezes chego a escutar
O pregão duma varina
Sei que a vida continua
Mas vejo passar na rua
Os meus tempos de menina
Olho outra vez a cidade
Mas quando o vento me invade
E a solidão me agarra
Fecho de vez a janela
Peço á saudade, cautela
E abraço uma guitarra
Celeste Fado
Wanneer de ochtend ontwaakt
Het raam op een kier
Laat me de stad zien
En om niet te lijden voor niets
Geef ik geen naam aan Amsterdam
En noem ik het alleen gemis
Er lopen zoveel mensen voorbij
Dat ik soms zelfs hoor
De roep van een marktkoopvrouw
Ik weet dat het leven doorgaat
Maar zie op straat voorbijgaan
Mijn tijden van als meisje
Ik kijk weer naar de stad
Maar als de wind me overvalt
En de eenzaamheid me grijpt
Sluit ik het raam voorgoed
Vraag ik de herinnering om voorzichtigheid
En omarm ik een gitaar