On Ne Change Pas
On ne change pas
On met juste les costumes d'autres sur soi
On ne change pas
Une veste ne cache qu'un peu de ce qu'on voit
On ne grandit pas
On pousse un peu, tout juste
Le temps d'un reve, d'un songe
Et les toucher du doigt
Mais on n'oublie pas
L'enfant qui reste, presque nu
Les instants d'innocence
Quand on ne savait pas
On ne change pas
On attrape des airs et des poses de combat
On ne change pas
On se donne le change, on croit
Que l'on fait des choix
Mais si tu grattes la
Tout pres de l'apparence
Tremble un petit qui nous ressemble
On sait bien qu'il est la
On l'entend parfois
Sa rengaine insolente
Qui s'entete et qui repete
Oh ne me quitte pas
On n'oublie jamais
On a toujours un geste
Qui trahit qui l'on est
Un prince, un valet
Sous la couronne un regard
Une arrogance, un trait
D'un prince ou d'un valet
Je sais tellement ca
J'ai copie des images
Et des reves que j'avais
Tous ces milliers de reves
Mais si pres de moi
Une petite fille maigre
Marche a Charlemagne, inquiete
Et me parle tout bas
On ne change pas,
on met juste les costumes d'autres et voila
On ne change pas,
On ne cache qu'un instant de soi
Une petite fille
Ingrate et solitaire marche
Et reve dans les neiges
En oubliant le froid
Si je la maquille
Elle disparait un peu,
Le temps de me regarder faire
Et se moquer de moi
Une petite fille
Une toute petite fille
Une toute petite fille
Une toute petite fille
We Veranderen Niet
We veranderen niet
We trekken gewoon de kostuums van anderen aan
We veranderen niet
Een jasje verbergt maar een beetje wat je ziet
We groeien niet
We duwen een beetje, net genoeg
De tijd van een droom, van een fantasie
En ze aan te raken met onze vingers
Maar we vergeten niet
Het kind dat blijft, bijna naakt
De momenten van onschuld
Toen we het niet wisten
We veranderen niet
We nemen de houding en de poses van strijd aan
We veranderen niet
We doen alsof, we geloven
Dat we keuzes maken
Maar als je krabt aan de
Buitenkant van het uiterlijk
Trilt er een kleintje dat op ons lijkt
We weten goed dat hij daar is
We horen hem soms
Zijn brutale deuntje
Dat volhardt en herhaalt
Oh, verlaat me niet
We vergeten nooit
We hebben altijd een gebaar
Dat verraadt wie we zijn
Een prins, een dienaar
Onder de kroon een blik
Een arrogantie, een trek
Van een prins of een dienaar
Ik weet dat zo goed
Ik heb beelden gekopieerd
En dromen die ik had
Al die duizenden dromen
Maar zo dichtbij mij
Een klein mager meisje
Loopt in Charlemagne, ongerust
En spreekt zachtjes tegen me
We veranderen niet,
We trekken gewoon de kostuums van anderen aan en voilà
We veranderen niet,
We verbergen maar een moment van onszelf
Een klein meisje
Onverstandig en eenzaam loopt
En droomt in de sneeuw
Terwijl ze de kou vergeet
Als ik haar opmaak
Verdwijnt ze een beetje,
De tijd om te kijken hoe ik het doe
En zich om me te lachen
Een klein meisje
Een heel klein meisje
Een heel klein meisje
Een heel klein meisje