La Senda Del Tiempo
A veces llega un momento en que te haces viejo de repente
Sin arrugas en la frente, pero con ganas de morir
Paseando por las calles todo tiene igual color
Siento que algo echo en falta, no sé si será el amor
Me despierto por las noches entre una gran confusión
Esta gran melancolía está acabando conmigo
Siento que me vuelvo loco y me sumerjo en el alcohol
Las estrellas por la noche han perdido su esplendor
He buscado en los desiertos de la tierra del dolor
Y no he hallado más respuesta que espejismos de ilusión
He hablado con las montañas de la desesperación
Y su respuesta era solo el eco sordo de mi voz
A veces llega un momento en que te haces viejo de repente
Sin arrugas en la frente, pero con ganas de morir
Paseando por las calles todo tiene igual color
Siento que algo echo en falta, no sé si será el amor
Het Pad van de Tijd
Soms komt er een moment dat je ineens oud wordt
Zonder rimpels op je voorhoofd, maar met de wens om te sterven
Wandelend door de straten heeft alles dezelfde kleur
Ik voel dat ik iets mis, ik weet niet of het de liefde is
Ik word 's nachts wakker in een grote verwarring
Deze grote melancholie maakt me kapot
Ik voel dat ik gek word en duik in de alcohol
De sterren 's nachts hebben hun glans verloren
Ik heb gezocht in de woestijnen van het land van pijn
En ik heb niet meer antwoorden gevonden dan luchtspiegelingen van illusie
Ik heb gesproken met de bergen van wanhoop
En hun antwoord was alleen het doffe echo van mijn stem
Soms komt er een moment dat je ineens oud wordt
Zonder rimpels op je voorhoofd, maar met de wens om te sterven
Wandelend door de straten heeft alles dezelfde kleur
Ik voel dat ik iets mis, ik weet niet of het de liefde is