Eu e Meu Pai
Olha lá o meu pai
Com as mãos calejadas
Perdendo seu resto de vida
No cabo da enxada
Eu não queria que fosse assim
Pra mim seria tudo diferente
Queria ter meu pai na cidade
Morando alegre junto da gente
De que vale ter diploma
Ter conforto, ter de tudo
Se não posso ter em casa
Aquele que me pôs no mundo
Estudei por tantos anos
Para tirá-lo daqui
Meu esforço foi em vão
Porque ele não quer ir
Quando é de madrugada
E o dia vem chegando
Ele escuta seu despertador
No poleiro, cantando
Ele chama seu melhor amigo
Que sai latindo e correndo na frente
E vem pro trabalho pesado
Aqui debaixo deste sol ardente
Nesse carro eu me vejo
Bem vestido e perfumado
Sofro tanto vendo ele
De suor, todo molhado
Olha a condução do velho
Numa corda amarrada
Olha a geladeira dele
Lá na sombra encostada
Quando é de tardezinha
Vai pra sua casinha
Comer seu feijão com arroz
Feito no fogão à lenha
E na sua poltrona de angico
Ele vai sentar comovido
E na tela maior do mundo
Ele contempla seu filme preferido
Na televisão do velho
Não tem filmes de bandidos
Não tem filmes policiais
E nem filmes proibidos
No canal do infinito
Sua TV é ligada
Só aparecem as estrelas
E a lua prateada
Olha lá o meu pai
Ik en Mijn Vader
Kijk daar is mijn vader
Met zijn verkrampte handen
Verlies zijn laatste levensjaren
Met de spade in de handen
Ik wilde niet dat het zo was
Voor mij zou alles anders zijn
Ik wilde dat mijn vader in de stad was
Vrolijk samen met ons
Wat heb je aan een diploma
Aan comfort, aan alles
Als ik niet thuis kan hebben
Degene die me op de wereld zette
Ik heb zoveel jaren gestudeerd
Om hem hier weg te krijgen
Mijn inspanning was tevergeefs
Omdat hij niet wil gaan
Als het vroeg in de ochtend is
En de dag komt eraan
Hoort hij zijn wekker
Op de stok, zingend
Hij roept zijn beste vriend
Die blaffend en rennend voorop gaat
En komt voor het zware werk
Hier onder deze brandende zon
In deze auto zie ik mezelf
Goed gekleed en geparfumeerd
Ik lijd zo erg als ik hem zie
Vol zweet, helemaal nat
Kijk naar de oude vervoersmiddelen
Aan een touw vastgebonden
Kijk naar zijn koelkast
Daar in de schaduw leunend
Als het avond wordt
Gaat hij naar zijn huisje
Om zijn bonen met rijst te eten
Gemaakt op het houtvuur
En in zijn angico-stoel
Zal hij emotioneel gaan zitten
En op het grote scherm van de wereld
Kijkt hij naar zijn favoriete film
Op de televisie van de oude
Zijn geen films met criminelen
Geen politiefilms
En geen verboden films
Op het kanaal van de oneindigheid
Is zijn TV aan
Er verschijnen alleen sterren
En de zilveren maan
Kijk daar is mijn vader