Quebranto
Me diste con tu mágica sonrisa
La dicha y la ilusión que había perdido
Le diste a mi corazón herido
La calma y el consuelo del olvido
Ahora que tu amor curó mi herida
Ya no puedo vivir sin tu cariño
Y en la soledad de mi martirio
Amarte siempre sin cesar ansío
Cada nota de mi lira es un quebranto
Que irradia la pasión que mi alma siente
Ante tus ojos bajaré la frente
Y a tus pies las tristes lágrimas que lloro
Breuk
Je gaf me met je magische glimlach
Het geluk en de hoop die ik was kwijtgeraakt
Je gaf mijn gewonde hart
De rust en de troost van de vergetelheid
Nu je liefde mijn wond heeft genezen
Kan ik niet meer leven zonder jouw genegenheid
En in de eenzaamheid van mijn marteling
Verlang ik ernaar je altijd te beminnen zonder ophouden
Elke noot van mijn lier is een breuk
Die de passie uitstraalt die mijn ziel voelt
Voor jouw ogen zal ik mijn hoofd buigen
En aan jouw voeten de treurige tranen die ik huil
Escrita por: José “Tato” Guzmán