395px

Dejavu

Ceza

Dejavu

Seçkin insanlarin kurdugu galakside bir karadelik ben.
Gördügüm hersey silik bir fenomen
Hizla gelisen nesle sahip olmayan her ebeveyn
Süper emici bir zihniyetle kalici lekeler birakir en sonunda.
Bionic olmak ister ancak paranin tadi çok hos gelir
Rhyme'larimda beliren dünyamda paraya yer yok
Esas kavram insanizm Liriklerimde yansiyan global isteyisler
Bu med cezir dikkat etmek gerekir
Beyne hükmeder ve bitirir insanoglunun içindeki bu savasi
En iyi olmanin bir tadi var ancak siniri yok
Bosa kürek çeken kagit geminin kaptanlarina çare yok
Gemiyi terkeden fare rolüne bürünen kahraman çok
Bosver sen kahramandan kork
Savasi seyreden bir kargayim ben Sesim duyulmaz
ölümü gökte görmeliyim gökten degil
Bozulan her düzen Zamanla asinir kökten degil
Gökten zembille inmedim ve nefret ettim öcden
Önceden çocuktum aklim ermedi tamam ya simdi
Geriye baktigimda yasadigim bütün olaylar tekerrür ediyor
Alemimde kötü bir günümü tekrar yasamak
Istemezken daha da kötüsü gelebilir
Beklemek rahatsiz edebilir
Ayni seyi mi yasayacagim bu paradox.
Beni yanýltan her fikir boþa yapýlan her zikir havaya karýþan tüm zehir zehirler Akilmi yoksa panzehir mi gerekir
Gündüzüm gecem esit gibi ve hergün ekinoks ve
Hersey büyülü her zaman ki hisse Dejavu

Dejavu

En la galaxia construida por personas selectas, soy un agujero negro.
Todo lo que veo es un fenómeno borroso.
Para aquellos padres que no tienen una generación en rápido desarrollo,
Dejan manchas permanentes con una mentalidad súper absorbente al final.
Quieren ser biónicos pero el sabor del dinero es muy agradable.
En mis rimas, no hay lugar para el dinero en mi mundo.
El concepto principal es el humanismo, los deseos globales reflejados en mis letras.
En esta marea media, hay que tener cuidado.
Gobierna el cerebro y termina esta guerra dentro de la humanidad.
Ser el mejor tiene un sabor, pero no tiene límite.
No hay solución para los capitanes de papel que reman en vano.
Hay muchos héroes que asumen el papel de ratas abandonando el barco.
No temas al héroe.
Soy un cuervo que observa la guerra, mi voz no se escucha.
Debo ver la muerte en el cielo, no desde el cielo.
Cualquier orden que se descomponga se desgasta con el tiempo, no desde la raíz.
No descendí del cielo en una canasta y odié la venganza.
Antes era un niño, mi mente no entendía, está bien, ¿y ahora?
Cuando miro hacia atrás, todos los eventos que he vivido se repiten.
Revivir un mal día en mi mundo,
No quererlo puede traer algo peor.
Es molesto esperar.
¿Voy a experimentar lo mismo de nuevo? Este es un paradox.
Cada idea que me engaña, cada rezo en vano, todo veneno que se mezcla en el aire, ¿necesito un antídoto?
Mi día y mi noche son iguales, y cada día es un equinoccio.
Todo es mágico, como siempre, un déjà vu.

Escrita por: