Ese arar en el mar
Cuando ya se me olvide, habré olvidado
viviré adormecida, liberada
no ansiaré la respuesta
pues no habré preguntado,
no habré de perdonar
ni habré ofendido.
Extrañaré la rumia de mis sueños
y la dulce molienda
y la esperanza
ese constante hacer un alguien de algo
ese afán de castilos en el aire
Extrañaré la rumia de mis sueños
y la dulce molienda
y la esperanza
ese constante hacer un alguien de algo
ese afán de castillos en el aire
ese arar en el mar de los ensueños
ese eterno soñar
la adolescencia...
Dat ploegen in de zee
Wanneer ik het al vergeten ben, zal ik vergeten zijn
ik zal in een roes leven, bevrijd
ik zal het antwoord niet verlangen
want ik heb niet gevraagd,
ik zal niet vergeven
noch heb ik gekwetst.
Ik zal het herkauwen van mijn dromen missen
en de zoete maling
en de hoop
dat constante iets van iemand maken van iets
dat verlangen naar kastelen in de lucht
Ik zal het herkauwen van mijn dromen missen
en de zoete maling
en de hoop
dat constante iets van iemand maken van iets
dat verlangen naar kastelen in de lucht
het ploegen in de zee van de dromen
het eeuwige dromen
de adolescentie...
Escrita por: Chabuca Granda