La Flor De La Canela
Déjame que te cuente, limeño
Déjame que te diga la gloria
Del ensueño que evoca la memoria
Del viejo puente, del río y la alameda
Déjame que te cuente, limeño
Ahora que aún perfuma el recuerdo
Ahora que aún se mece en un sueño
El viejo puente el río y la alameda
Jazmines en el pelo y rosas en la cara
Airosa caminaba la flor de la canela
Derramaba lisura y a su paso dejaba
Aroma de mixtura que en el pecho llevaba
Del puente a la alameda
Menudo pie la lleva
Por la vereda que se estremece
Al ritmo de su cadera
Recogía la risa de la brisa del río
Y al viento la lanzaba del puente a la alameda
Déjame que te cuente, limeño ¡ay!
Deja que te diga moreno mi pensamiento
A ver si así despiertas del sueño
Del sueño que entretiene, moreno
Tus sentimientos
Aspiras de la lisura
Que da la flor de canela
Adornada con jazmines
Matizando tu hermosura
Alfombras de nuevo el puente
Y engalanas la alameda
Que el río acompasara tu paso por la vereda
Y recuerda que, jazmines en el pelo y rosas en la cara
Airosa caminaba la flor de la canela
Derramaba lisura y a su paso dejaba
Aroma de mixtura que en el pecho llevaba
Del puente a la alameda
Menudo pie la lleva
Por la vereda que se estremece
Al ritmo de su cadera
Recogía la risa de la brisa del río
Y al viento la lanzaba del puente a la alameda
De Bloem Van Kaneel
Laat me je vertellen, limenio
Laat me je de glorie vertellen
Van de droom die de herinnering oproept
Van de oude brug, de rivier en de laan
Laat me je vertellen, limenio
Nu de herinnering nog geurt
Nu het nog wiegt in een droom
De oude brug, de rivier en de laan
Jasmijnen in het haar en rozen op het gezicht
Elegant liep de bloem van kaneel
Ze verspreidde charme en liet achter
Aroma van mengeling dat ze in haar borst droeg
Van de brug naar de laan
Met een fijn voetje loopt ze
Over het pad dat trilt
Op het ritme van haar heupen
Ze ving de lach van de bries van de rivier
En gooide het naar de wind van de brug naar de laan
Laat me je vertellen, limenio, oh!
Laat me je zeggen, bruine, mijn gedachten
Kijk of je zo ontwaakt uit de droom
Van de droom die je vermaakt, bruine
Jouw gevoelens
Je ademt de charme in
Die de bloem van kaneel geeft
Versierd met jasmijnen
Die jouw schoonheid accentueert
Je legt opnieuw een tapijt over de brug
En versiert de laan
Want de rivier begeleidt jouw stap over het pad
En herinner je, jasmijnen in het haar en rozen op het gezicht
Elegant liep de bloem van kaneel
Ze verspreidde charme en liet achter
Aroma van mengeling dat ze in haar borst droeg
Van de brug naar de laan
Met een fijn voetje loopt ze
Over het pad dat trilt
Op het ritme van haar heupen
Ze ving de lach van de bries van de rivier
En gooide het naar de wind van de brug naar de laan