Barco de Papel
En un barco de papel
con mis ilusiones me largue
pague las deudas que anclaban mi ayer
para nunca mas volver.
Navegando el ancho mar
que separa lo que fue y será
me hallé perdido buscando tu voz
casi apunto de callar
Con el viento me llamabas
en tu playa naufrague
como retornado a tierra firme otra vez
tus ojitos sonrieron
en su verde me extravié
frágil como un pequeño barco de papel
Blanca espuma y litoral
sirena cabellos de coral
sobre la arena te veo danzar
embriagado en tu ritual
Si yo fuera capitán
tu serias esa luz que mi rumbo guiaría
zarpa conmigo
baila otra vez
en mi barco de papel.
Con el viento fluiremos
las olas nos llevaran
mas allá de lo que pudimos imaginar
tus ojitos sonrieron
en su verde me extravié
que fragilidad pequeño barco de papel
Sirena del mar... blanca espuma y litoral...
Con el viento me llamabas
en tu playa naufrague
como retornado a tierra firme otra vez
tus ojitos sonrieron
en su verde me extravié
que fragilidad, pequeño barco de papel
Papieren Boot
In een papieren boot
met mijn dromen ben ik vertrokken
ik heb de schulden betaald die mijn verleden verankerden
om nooit meer terug te keren.
Zeilend over de brede zee
die scheidt wat was en wat zal zijn
vond ik mezelf verloren, op zoek naar jouw stem
bijna op het punt om te zwijgen.
Met de wind riep je me
op jouw strand ben ik vergaan
als een teruggekeerde op vaste grond weer
glimlachten jouw oogjes
in hun groen raakte ik verdwaald
fragiel als een klein papieren bootje.
Witte schuim en kustlijn
zeemeermin met koraalhaar
over het zand zie ik je dansen
verdoofd in jouw ritueel.
Als ik de kapitein was
zou jij dat licht zijn dat mijn koers zou leiden
zeil met me mee
danste nog een keer
in mijn papieren boot.
Met de wind zullen we stromen
de golven zullen ons dragen
verder dan we ooit konden voorstellen
glimlachten jouw oogjes
in hun groen raakte ik verdwaald
wat een fragiliteit, klein papieren bootje.
Zeemeermin van de zee... witte schuim en kustlijn...
Met de wind riep je me
op jouw strand ben ik vergaan
als een teruggekeerde op vaste grond weer
glimlachten jouw oogjes
in hun groen raakte ik verdwaald
wat een fragiliteit, klein papieren bootje.