Mis Ojos No Podian Ver
Tengo días pensando en ti
Y no logro entender
Por qué fuiste tan cruel
No tenía motivos para sospechar
Todos apuntaban
Y yo no quise mirar
Era tanta ironía
Realidad confundida, no sé
Mis ojos no podían ver
Ah, yeah, oh, yeah, mami, estamos ahí sentados con la venda entre los ojos
Lo mío siempre es verde, lo tuyo, Marlboro rojos
Saber de qué se pierde si tú sacias mis antojos
Después huir de esto por mi miedo a tus enojos
Puedes cerrar el cerrojo de tus labios y tus piernas
Y aunque me guiñes el ojo, ya es difícil que lo entienda
Los versos de este flojo solo pueden ser tu ofrenda
O, al pasar del tiempo, la peor de tus condenas
No es fácil olvidar el ayer (yeah, que sí, que sí, mami)
En mí puedo dejar (ay, que sí, que sí, mami)
El recuerdo y sangrar (yeah, ah)
Las respuestas, no quiero encontrar (ya no quiero encontrar)
De mí, quiero arrancar (de cómo arrancar)
Todas tus preguntas (todas tus preguntas)
Que me duele (que me duele que no estés aquí)
Que me hiere (que me hiere que no seas pa' mi)
Que me duele (eso de no poder dormir, pero nunca fue motivo pa' no estar feliz)
Y a la luz de la Luna, te escribí el mejor recuerdo
Aprendí a perderte el frío para quemarme en tu infierno
Tu nostalgia me recuerda algún crudo mes de invierno
Cada uno de tus besos aún ronda por mi cuaderno
Hoy me arranco tu ayer, tus dudas, tus noches frías
Solo pienso en beber, dulzura, ¿quién lo diría
Que espero otro amanecer con tu figura, mama mía?
Ni tú, ni yo, ni ella, solo botellas vacías
No es fácil olvidar el ayer (yeah, que sí, que sí, mami)
En mí puedo dejar (ay, que sí, que sí, mami)
El recuerdo y sangrar (yeah, ah)
Las respuestas no quiero encontrar (ya no quiero encontrar)
De mí quiero arrancar (de cómo arrancar)
Todas tus preguntas (todas tus preguntas)
Que me duele (que me duele que no estés aquí)
Que me hiere (que me hiere que no seas pa' mi)
Que me duele (eso de no poder dormir, pero nunca fue motivo pa' no estar feliz)
Ay, pa' no estar feliz
Ese nunca fue motivo pa' no estar feliz
Mami, los flows del Flaco, yeah, desde la habitación del Razor
Mijn Ogen Konden Niet Zien
Ik denk al dagen aan jou
En ik begrijp niet
Waarom je zo wreed was
Ik had geen reden om te vermoeden
Iedereen wees
En ik wilde niet kijken
Het was zoveel ironie
Verwarrende realiteit, ik weet het niet
Mijn ogen konden niet zien
Ah, ja, oh, ja, schat, we zitten daar met een blinddoek voor
Mijn dingen zijn altijd groen, die van jou, Marlboro rood
Weten wat je verliest als jij mijn verlangens bevredigt
Daarna hieraan ontsnappen uit angst voor jouw woede
Je kunt het slot van je lippen en je benen sluiten
En ook al knipoog je naar me, het is moeilijk te begrijpen
De verzen van deze loser kunnen alleen jouw offer zijn
Of, met de tijd, de ergste van jouw straffen
Het is niet makkelijk om het verleden te vergeten (ja, dat klopt, dat klopt, schat)
In mij kan ik laten (oh, dat klopt, dat klopt, schat)
De herinnering en bloeden (ja, ah)
De antwoorden wil ik niet vinden (ik wil ze niet vinden)
Van mij wil ik ontdoen (hoe te ontdoen)
Al jouw vragen (al jouw vragen)
Die me pijn doet (die me pijn doet dat je hier niet bent)
Die me verwondt (die me verwondt dat je niet van mij bent)
Die me pijn doet (dat ik niet kan slapen, maar dat was nooit een reden om niet gelukkig te zijn)
En bij het licht van de maan schreef ik de beste herinnering
Ik leerde de kou te verliezen om me in jouw hel te verbranden
Jouw nostalgie herinnert me aan een barre wintermaand
Elk van jouw kussen rondt nog steeds in mijn schrift
Vandaag scheur ik jouw verleden, jouw twijfels, jouw koude nachten
Ik denk alleen aan drinken, zoetheid, wie had dat gedacht
Dat ik weer een nieuwe dageraad met jouw figuur hoop, mama mia?
Geen jij, geen ik, geen zij, alleen lege flessen
Het is niet makkelijk om het verleden te vergeten (ja, dat klopt, dat klopt, schat)
In mij kan ik laten (oh, dat klopt, dat klopt, schat)
De herinnering en bloeden (ja, ah)
De antwoorden wil ik niet vinden (ik wil ze niet vinden)
Van mij wil ik ontdoen (hoe te ontdoen)
Al jouw vragen (al jouw vragen)
Die me pijn doet (die me pijn doet dat je hier niet bent)
Die me verwondt (die me verwondt dat je niet van mij bent)
Die me pijn doet (dat ik niet kan slapen, maar dat was nooit een reden om niet gelukkig te zijn)
Oh, om niet gelukkig te zijn
Dat was nooit een reden om niet gelukkig te zijn
Schat, de flows van de Flaco, ja, vanuit de kamer van de Razor