La Bohemia
Bohemia de París
Alegre, loca y gris
De un tiempo ya pasado
En donde en un desván
Con traje de can-can
Posabas para mí
Y yo con devoción
Pintaba con pasión
Tu cuerpo fatigado
Hasta el amanecer
A veces sin comer
Y siempre sin dormir
La bohemia, la bohemia
Era el amor, felicidad
La bohemia, la bohemia
Era una flor de nuestra edad
Debajo de un quinqué
La mesa del café
Felices nos reunía
Hablando sin cesar
Soñando con llegar
La gloria a conseguir
Y cuando algún pintor
Hallaba un comprador
Y un lienzo le vendía
Solíamos gritar
Comer y pasear
Alegres por París
La bohemia, la bohemia
Era jurar, te vi y te amé
La bohemia, la bohemia
Yo junto a ti, triunfar, podré
Teníamos salud
Sonrisa, juventud
Y nada en los bolsillos
Con frío, con calor
El mismo buen humor
Bailaba en nuestro ser
Luchando siempre igual
Con hambre hasta el final
Hacíamos castillos
Y el ansia de vivir
Nos hizo resistir
Y no desfallecer
La bohemia, la bohemia
Era mirar amanecer
La bohemia, la bohemia
Era soñar con un querer
Hoy regresé a París
Crucé su niebla gris
Y lo encontré cambiado
Las lilas ya no están
Ni suben al desván
Moradas de pasión
Soñando como ayer
Rondé por mi taller
Mas ya lo han derrumbado
Y han puesto en su lugar
Abajo un café-bar
Y arriba una pensión
La bohemia, la bohemia
Que yo viví, su luz perdió
La bohemia, la bohemia
Era una flor y al fin murió
De Bohemie
Bohemie van Parijs
Vrolijk, gek en grijs
Van een tijd die voorbij is
Waarin in een zolder
In een can-can kostuum
Je poseerde voor mij
En ik met devotie
Schilderde met passie
Jouw vermoeide lichaam
Tot de dageraad
Soms zonder te eten
En altijd zonder te slapen
De bohemie, de bohemie
Was de liefde, het geluk
De bohemie, de bohemie
Was een bloem van onze tijd
Onder een lamp
De tafel van het café
Vrolijk kwamen we samen
Praatend zonder ophouden
Dromend van het bereiken
Van de glorie
En wanneer een schilder
Een koper vond
En een doek verkocht
Schreeuwden we vaak
Eten en wandelen
Vrolijk door Parijs
De bohemie, de bohemie
Was zweren, ik zag je en ik hield van je
De bohemie, de bohemie
Ik naast jou, zal slagen, dat kan ik
We hadden gezondheid
Glimlach, jeugd
En niets in de zakken
Met kou, met warmte
Dezelfde goede humor
Danste in ons wezen
Altijd gelijk vechtend
Met honger tot het einde
We bouwden kastelen
En de honger naar leven
Hielp ons volhouden
En niet opgeven
De bohemie, de bohemie
Was de dageraad zien
De bohemie, de bohemie
Was dromen van een liefde
Vandaag ben ik terug in Parijs
Ik stak zijn grijze mist over
En vond het veranderd
De seringen zijn er niet meer
En stijgen niet naar de zolder
Paars van passie
Dromend zoals gisteren
Dwaalde ik door mijn atelier
Maar het is al afgebroken
En op zijn plaats
Beneden een café-bar
En boven een pension
De bohemie, de bohemie
Die ik leefde, heeft zijn licht verloren
De bohemie, de bohemie
Was een bloem en is uiteindelijk gestorven