Être
Être, renaître ma naissance
Dans une aube de craie
Sous la lune de sang
Aux termes d'un hiver mourant
Être, émerger du silence
Voir briller au soleil
Les givres de mon cœur
Présage d'un printemps meilleur
Etre le fruit et la semence
Dans un sol épuisé
Et fleurir en exil
Comme un arbre éclaté d'avril
Être, apprendre à me connaître
Garder les yeux ouverts
Et n'être rien qu'un être
De chair
Pour aimer jusqu'à la mort
Et au-delà peut-être
Être l'âme séparée du corps
Pour aimer jusqu'à la mort
Même au-delà encore
Être, échapper au chantage
De tous les lieux communs
Éteindre mes volcans
Dompter et chevaucher mon temps
Être le geste qui engage
L'avenir repensé
Artisan du retour
Au simple rituel d'amour
Être, mourir pour mieux renaître
Des mensonges d'antan
Et n'être rien qu'un être
Vivant
Pour aimer jusqu'à la mort
Et au-delà peut-être
Être l'âme séparée du corps
Pour aimer jusqu'à la mort
Même au-delà encore
Zijn
Zijn, herboren mijn geboorte
In een ochtend van krijt
Onder de bloedmaan
Aan het einde van een stervende winter
Zijn, opkomen uit de stilte
Zien schitteren in de zon
De rijp van mijn hart
Voorspel van een betere lente
Zijn de vrucht en het zaad
In een uitgeputte grond
En bloeien in ballingschap
Als een boom die in april barst
Zijn, leren mezelf kennen
De ogen openhouden
En niets zijn dan een wezen
Van vlees
Om te houden tot de dood
En misschien verder
Zijn de ziel gescheiden van het lichaam
Om te houden tot de dood
Zelfs verder nog
Zijn, ontsnappen aan de chantage
Van alle clichés
Mijn vulkanen doven
Temmen en berijden mijn tijd
Zijn de daad die verbindt
De heroverwogen toekomst
Ambachtsman van de terugkeer
Naar het eenvoudige ritueel van liefde
Zijn, sterven om beter te herboren
Uit de leugens van weleer
En niets zijn dan een wezen
Levend
Om te houden tot de dood
En misschien verder
Zijn de ziel gescheiden van het lichaam
Om te houden tot de dood
Zelfs verder nog