Inconsciente Colectivo
Nace una flor, todos los días sale el Sol
De vez en cuando, escuchas aquella voz
Cómo de pan, gustosa de cantar
En los aleros de la mente con las chicharras
Pero, a la vez, existe un transformador
Que se consume lo mejor que tenés
Te tira atrás, te pide más y más
Y llega un punto en que no querés
Mama, la libertad, siempre la llevarás
Dentro del corazón
Te pueden corromper, te puedes olvidar
Pero ella siempre está
Mama, la libertad, siempre la llevarás
Dentro del corazón
Te pueden corromper, te puedes olvidar
Pero ella siempre está
Ayer, soñé con los hambrientos, los locos
Los que se fueron, los que están en prisión
Hoy desperté cantando esta canción
Que ya fue escrita hace tiempo atrás
Es necesario cantar de nuevo
Una vez más
(Buenas noches)
(Felices sueños)
Collectief Onbewust
Er bloeit een bloem, elke dag komt de zon op
Af en toe hoor je die stem
Als van brood, heerlijk om te zingen
Op de daken van de geest met de cicaden
Maar tegelijkertijd is er een transformator
Die het beste wat je hebt verbrandt
Hij trekt je terug, vraagt steeds meer
En op een gegeven moment wil je niet meer
Mama, de vrijheid, die draag je altijd
In je hart
Ze kunnen je corrumperen, je kunt het vergeten
Maar zij is er altijd
Mama, de vrijheid, die draag je altijd
In je hart
Ze kunnen je corrumperen, je kunt het vergeten
Maar zij is er altijd
Gisteren droomde ik van de hongerigen, de gekken
Degenen die zijn gegaan, degenen die in de gevangenis zitten
Vandaag werd ik wakker zingend dit lied
Dat al een tijd geleden is geschreven
Het is nodig om opnieuw te zingen
Nog een keer
(Goedenacht)
(Zoete dromen)
Escrita por: Charly García