Cuando Ya Me Empiece a Quedar Solo
Tendré los ojos muy lejos
Y un cigarrillo en la boca,
El pecho dentro de un hueco
Y una gata medio loca.
Un escenario vacío,
Un libro muerto de pena,
Un dibujo destruído
Y la caridad ajena.
Un televisor inútil
Eléctrica compañía,
La radio a todo voulumen
Y una prisión que no es mía.
Una vejez sin temores
Y una vida reposada,
Ventanas muy agitadas
Y una cama tan inmóvil.
Y un montón de diarios apilados
Y una flor cuidando mi pasado
Y un rumor de voces que me gritan
Y un millón de manos que me aplauden
Y el fantasma tuyo, sobre todo
Cuando ya me empiece a quedar solo.
Wanneer Ik Alleen Begin Te Raken
Ik zal mijn ogen ver weg hebben
En een sigaret in mijn mond,
Mijn borst in een holte
En een kat die half gek is.
Een leeg podium,
Een boek vol verdriet,
Een tekening die verwoest is
En de medemenselijkheid van anderen.
Een nutteloze televisie
Elektrische gezelschap,
De radio op volle kracht
En een gevangenis die niet van mij is.
Een ouderdom zonder angsten
En een leven in rust,
Ramen die erg onrustig zijn
En een bed dat zo stil ligt.
En een hoop stapels kranten
En een bloem die mijn verleden bewaakt
En een gerucht van stemmen die me toeschreeuwen
En een miljoen handen die me applaudisseren
En jouw geest, bovenal
Wanneer ik alleen begin te raken.