El Bautizo de Cheto
Vino a este mundo Cheto de Camila la gandul,
La cigüeña lo envió completo con su torta y su baúl;
Fue su papá Quirino y un señor que estaba ahí...
Se prestó para ser padrino con su esposa la Mimí.
Cheto armó un alboroto aquella noche en que nació:
Fue la noche del terremoto cuando el Ángel se cayó.
-Tápate algo y salte pa´ juera que le tiembla la mollera
y si le tiembla es que hay temblor;
¡ay, nanita se está cuarteando!, ¡con razón me está mojando!,
¿será el niño o seré yo?
-¡Ay, qué re prieto escuincle!-,
opinaron periodistas que lo fueron a mirar.
-Tiene cara de chinche-;
y sacaron hartas fotos del papá y de la mamá.
-¡Ay, qué re chulo niño!-,
decían esas creticonas que nomás van a fisgar.
-Es igualito a Eutimio...
¡Oh, que diga: don Quirino; se parece...a usté, ni hablar.
Vi bautizar a Cheto de Camila la gandul,
Arrugado, trompudo y prieto con su ropón azul.
Bolos hizo Panuncio con tamaño medallón,
Pero atrás imprimió un anuncio de Las Glorias de Colón.
Ya me tenían a Cheto ahí en la pila bautismal;
Con el agua se puso inquieto y que la empiezan a regar.
-Pos destápele aquí el pechito.
-Ay señor, no, pobrecito, se nos puede hasta resfriar.
-Pos destápele que es bautizo; si se moja, Dios lo quiso,
ahí lo saca usté a asolear.
-¡Ay que re prieto es Cheto!
Pos no le hace que esté prieto, se merece un alipuz..
-Yo creo que está tan prieto
porque ya hace como un año que nos cortaron la luz.
-¡Ay, que re chulo es Cheto!
No me dieron mi boleto como le dieron a Juan.
-No se llama boleto:
es el bolo, don Cristeto, pídale un a Sebastián.
Die Taufe von Cheto
Kam in diese Welt Cheto, der Sohn von Camila, der Faulpelz,
Der Storch brachte ihn komplett mit seiner Torte und seinem Koffer;
Es war sein Vater Quirino und ein Herr, der da war...
Er bot sich an, Pate zu sein, mit seiner Frau Mimí.
Cheto sorgte für Aufregung in der Nacht, als er geboren wurde:
Es war die Nacht des Erdbebens, als der Engel fiel.
-„Zieh dich etwas an und komm raus, denn es wackelt der Kopf,
und wenn es wackelt, gibt's ein Beben;
Oh, nanita, es bricht auseinander!, kein Wunder, dass ich nass werde!,
Ist es das Kind oder bin ich es?
-„Oh, was für ein schwarzes Balg!“,
meinten die Journalisten, die kamen, um ihn zu sehen.
„Er hat das Gesicht eines Ungeziefer“;
und machten viele Fotos von Papa und Mama.
-„Oh, was für ein hübsches Kind!“,
sagten diese Dummköpfe, die nur schnüffeln gehen.
„Er sieht genau aus wie Eutimio...
Oh, ich meine: Don Quirino; er sieht aus wie Sie, kein Zweifel.
Ich sah Cheto von Camila, dem Faulpelz, taufen,
Falten, eine große Schnauze und dunkel mit seinem blauen Gewand.
Bolos machte Panuncio mit einem großen Medaillon,
Aber hinten druckte er eine Anzeige von Las Glorias de Colón.
Sie hatten Cheto schon in der Taufkapelle;
Mit dem Wasser wurde er unruhig und sie fangen an, es zu spritzen.
-„Mach ihm hier das Shirt auf.
-Oh Herr, nein, der Arme, der könnte sich sogar erkälten.
-„Mach es auf, es ist die Taufe; wenn er nass wird, wollte Gott es so,
Sie nehmen ihn dann zum Sonnenbaden.
-„Oh, wie dunkel ist Cheto!
Es macht nichts, dass er dunkel ist, er verdient ein Alipuz...
-„Ich glaube, er ist so dunkel,
weil sie uns vor etwa einem Jahr den Strom abgestellt haben.
-„Oh, wie hübsch ist Cheto!
Ich habe kein Ticket bekommen, wie Juan es bekam.
-„Es heißt nicht Ticket:
Es ist der Bolo, Don Cristeto, fragen Sie nach einem bei Sebastián.