395px

Heen en Weer

Chayanne

Vaiven

Se me enreda en la cintura
Me desata la locura
Sube y baja por mi espalda
me estremece, me desarma.

Es un callejón a oscuras
Es la sombra de mis dudas
Agua dulce en el desierto
El final de cada cuento

Es el amor que sube despacito
por mi corazón
Y va dejando en cada rincón
Y viene y va, y en el vaivén
Ahora te quiero y ahora no sé

Es el amor que sabe que esos ojos
son mi perdición.
Que me dice que sí, aunque yo diga no
Y viene y va, y en el vaivén
Por cada beso me roba tres

Se me escapa de los dedos
Es el dueño de los celos
Y su nombre está grabado
En la palma de mi mano

Es corriente que me arrastra
Es el sueño que me falta
Es mi noche de verano
Pedacitos de pecado

Es el amor que sube despacito
por mi corazón
Y va dejando en cada rincón
Y viene y va, y en el vaivén
Ahora te quiero y ahora no sé

Es el amor que sabe que esos ojos
son mi perdición.
Que me dice que sí, aunque yo diga no
Y viene y va, y en el vaivén
Por cada beso me roba tres

Es el amor que sube despacito
por mi corazón.
Y va dejando en cada rincón
Y viene y va, y en el vaivén
Ahora te quiero y ahora no sé

Es el amor que sabe que esos ojos
son mi perdición.
Que me dice que sí, aunque yo diga no
Y viene y va, y en el vaivén
Por cada beso me roba tres

Es el amor que sube despacito
por mi corazón.
Y va dejando en cada rincón
Y viene y va, y en el vaivén
Ahora te quiero y ahora no sé

Es el amor que sabe que esos ojos
son mi perdición.
Que me dice que sí, aunque yo diga no
Y viene y va, y en el vaivén
Por cada beso me roba tres

Es el amor que sube despacito por mi corazón..

Heen en Weer

Het verstrikt me om mijn taille
Maakt me gek, dat is geen schuilen
Stijgt en daalt over mijn rug
Het doet me trillen, het maakt me stuk.

Het is een steegje in het donker
De schaduw van mijn twijfels, zo somber
Zoet water in de woestijn
Het einde van elk verhaal, zo klein.

Het is de liefde die langzaam stijgt
Door mijn hart, dat zich verleidt
En laat sporen in elke hoek
Het komt en gaat, in de vloedgolf
Nu hou ik van je, en nu weet ik het niet meer.

Het is de liefde die weet dat die ogen
Mijn ondergang zijn, zo verloren.
Die zegt dat het ja is, ook al zeg ik nee
Het komt en gaat, in de vloedgolf
Voor elke kus steelt het er drie.

Het glipt me door de vingers
Is de baas van de jaloezie, zo vingerig
En zijn naam staat gegrift
In de palm van mijn hand, zo drift.

Het is de stroom die me meesleurt
De droom die ik mis, zo verneukt
Het is mijn zomeravond
Stukjes van zonde, zo verwond.

Het is de liefde die langzaam stijgt
Door mijn hart, dat zich verleidt
En laat sporen in elke hoek
Het komt en gaat, in de vloedgolf
Nu hou ik van je, en nu weet ik het niet meer.

Het is de liefde die weet dat die ogen
Mijn ondergang zijn, zo verloren.
Die zegt dat het ja is, ook al zeg ik nee
Het komt en gaat, in de vloedgolf
Voor elke kus steelt het er drie.

Het is de liefde die langzaam stijgt
Door mijn hart, dat zich verleidt
En laat sporen in elke hoek
Het komt en gaat, in de vloedgolf
Nu hou ik van je, en nu weet ik het niet meer.

Het is de liefde die weet dat die ogen
Mijn ondergang zijn, zo verloren.
Die zegt dat het ja is, ook al zeg ik nee
Het komt en gaat, in de vloedgolf
Voor elke kus steelt het er drie.

Het is de liefde die langzaam stijgt
Door mijn hart, dat zich verleidt
En laat sporen in elke hoek
Het komt en gaat, in de vloedgolf
Nu hou ik van je, en nu weet ik het niet meer.

Het is de liefde die weet dat die ogen
Mijn ondergang zijn, zo verloren.
Die zegt dat het ja is, ook al zeg ik nee
Het komt en gaat, in de vloedgolf
Voor elke kus steelt het er drie.

Het is de liefde die langzaam stijgt door mijn hart..

Escrita por: Francisco José Bastente Estepa / Nuria Díaz Reguera / Raquel Díaz Reguera