Si Nos Quedara Poco Tiempo
De vuelta a la rutina
Nos vestimos sin hablarnos
La prisa puede más que la pasión
Me pesa cada día
Los recuerdos y los ratos
Como dardos clavan este corazón
Y la melancolía
Me ataca por la espalda sin piedad
Y de pronto me pongo a pensar
Y si nos quedara poco tiempo
Si mañana acaban nuestros días
Y si no te he dicho suficiente
Que te adoro con la vida
Y si nos quedara poco tiempo
Y si no pudiera hacerte más el amor
Si no llego a jurarte que nadie puede amarte más que yo
La tarde muere lento
Y las horas me consumen
Estoy ansioso por volverte a ver
No puedo comprenderlo
Como fue que la costumbre
Cambio nuestra manera de querer
Y la melancolía
Me ataca por la espalda sin piedad
Y de pronto me pongo a pensar
Que si nos quedara poco tiempo
Si mañana acaban nuestros días
Y si no te he dicho suficiente
Que te adoro con la vida
Y si nos quedara poco tiempo
Y si no pudiera hacerte más el amor
Si no llego a jurarte que nadie puede amarte más que yo
Nadie sabe en realidad que es lo que tiene
Hasta que enfrenta el miedo de perderlo para siempre
Y si nos quedara poco tiempo
Si mañana acaban nuestros días
Y si no te he dicho suficiente
Que te adoro con la vida
Y si nos quedara poco tiempo
Y si no pudiera hacerte más el amor
Si no llego a jurarte que nadie puede amarte más que yo
Als We Nog Weinig Tijd Hadden
Terug naar de routine
Kleden we ons aan zonder te praten
De haast overwint de passie
Elke dag weegt het op me
De herinneringen en de momenten
Als pijlen doorboren ze dit hart
En de melancholie
Aanvalt me genadeloos van achteren
En ineens begin ik na te denken
En als we nog weinig tijd hadden
Als morgen onze dagen eindigen
En als ik je niet genoeg heb gezegd
Dat ik je aanbid met mijn leven
En als we nog weinig tijd hadden
En als ik je niet meer liefde kan geven
Als ik je niet kan zweren dat niemand meer van je kan houden dan ik
De middag sterft langzaam
En de uren verteren me
Ik kan niet wachten om je weer te zien
Ik kan het niet begrijpen
Hoe het kwam dat de gewoonte
Onze manier van liefhebben veranderde
En de melancholie
Aanvalt me genadeloos van achteren
En ineens begin ik na te denken
Dat als we nog weinig tijd hadden
Als morgen onze dagen eindigen
En als ik je niet genoeg heb gezegd
Dat ik je aanbid met mijn leven
En als we nog weinig tijd hadden
En als ik je niet meer liefde kan geven
Als ik je niet kan zweren dat niemand meer van je kan houden dan ik
Niemand weet echt wat hij heeft
Totdat hij de angst onder ogen ziet om het voor altijd te verliezen
En als we nog weinig tijd hadden
Als morgen onze dagen eindigen
En als ik je niet genoeg heb gezegd
Dat ik je aanbid met mijn leven
En als we nog weinig tijd hadden
En als ik je niet meer liefde kan geven
Als ik je niet kan zweren dat niemand meer van je kan houden dan ik