As Vitrines
Eu te vejo sumir por aí
Te avisei que a cidade era um vão
- Dá tua mão
- Olha pra mim
- Não faz assim
- Não vai lá não
Os letreiros a te colorir
Embaraçam a minha visão
Eu te vi suspirar de aflição
E sair da sessão, frouxa de rir
Já te vejo brincando, gostando de ser
Tua sombra a se multiplicar
Nos teus olhos também posso ver
As vitrines te vendo passar
Na galeria, cada clarão
É como um dia depois de outro dia
Abrindo um salão
Passas em exposição
Passas sem ver teu vigia
Catando a poesia
Que entornas no chão
De Etalages
Ik zie je verdwijnen hier en daar
Ik waarschuwde je dat de stad een afgrond was
- Geef me je hand
- Kijk naar mij
- Doe dat niet
- Ga daar niet heen
De borden kleuren je in
Verwarren mijn zicht
Ik zag je zuchten van angst
En de zaal verlaten, los van het lachen
Ik zie je al spelen, genieten van het zijn
Jouw schaduw die zich vermenigvuldigt
In jouw ogen kan ik ook zien
De etalages die je voorbij zien gaan
In de galerij, elke flits
Is als een dag na de andere dag
Een zaal die opent
Je passeert in tentoonstelling
Je passeert zonder je bewaker te zien
Poëzie oprapend
Die je op de grond laat vallen