Construção
Amou daquela vez como se fosse a última
Beijou sua mulher como se fosse a última
E cada filho seu como se fosse o único
E atravessou a rua com seu passo tímido
Subiu a construção como se fosse máquina
Ergueu no patamar quatro paredes sólidas
Tijolo com tijolo num desenho mágico
Seus olhos embotados de cimento e lágrima
Sentou pra descansar como se fosse sábado
Comeu feijão com arroz como se fosse um príncipe
Bebeu e soluçou como se fosse um náufrago
Dançou e gargalhou como se ouvisse música
E tropeçou no céu como se fosse um bêbado
E flutuou no ar como se fosse um pássaro
E se acabou no chão feito um pacote flácido
Agonizou no meio do passeio público
Morreu na contramão atrapalhando o tráfego
Amou daquela vez como se fosse o último
Beijou sua mulher como se fosse a única
E cada filho seu como se fosse o pródigo
E atravessou a rua com seu passo bêbado
Subiu a construção como se fosse sólido
Ergueu no patamar quatro paredes mágicas
Tijolo com tijolo num desenho lógico
Seus olhos embotados de cimento e tráfego
Sentou pra descansar como se fosse um príncipe
Comeu feijão com arroz como se fosse o máximo
Bebeu e soluçou como se fosse máquina
Dançou e gargalhou como se fosse o próximo
E tropeçou no céu como se ouvisse música
E flutuou no ar como se fosse sábado
E se acabou no chão feito um pacote tímido
Agonizou no meio do passeio náufrago
Morreu na contramão atrapalhando o público
Amou daquela vez como se fosse máquina
Beijou sua mulher como se fosse lógico
Ergueu no patamar quatro paredes flácidas
Sentou pra descansar como se fosse um pássaro
E flutuou no ar como se fosse um príncipe
E se acabou no chão feito um pacote bêbado
Morreu na contramão atrapalhando o sábado
Por esse pão pra comer, por esse chão pra dormir
A certidão pra nascer, a concessão pra sorrir
Por me deixar respirar, por me deixar existir
Deus lhe pague
Pela cachaça de graça que a gente tem que engolir
Pela fumaça desgraça que a gente tem que tossir
Pelos andaimes pingentes que a gente tem que cair
Deus lhe pague
Pela mulher carpideira pra nos louvar e cuspir
E pelas moscas bicheiras a nos beijar e cobrir
E pela paz derradeira que enfim vai nos redimir
Deus lhe pague
Bouw
Hield van die keer alsof het de laatste was
Kuste zijn vrouw alsof ze de enige was
En elk kind van hem alsof het het enige was
En stak de straat over met zijn verlegen stap
Begreep de bouw alsof hij een machine was
Bouwde op de verdieping vier stevige muren
Baksteen voor baksteen in een magisch ontwerp
Zijn ogen vol cement en tranen
Ging zitten om uit te rusten alsof het zaterdag was
At rijst met bonen alsof hij een prins was
Drank en hikte alsof hij een schipbreukeling was
Danste en lachte alsof hij muziek hoorde
En struikelde in de lucht alsof hij dronken was
En zweefde in de lucht alsof hij een vogel was
En viel op de grond als een slap pakket
Lijdend midden op de openbare weg
Stierf tegen de stroom in en verstoorde het verkeer
Hield van die keer alsof het de laatste was
Kuste zijn vrouw alsof ze de enige was
En elk kind van hem alsof het de verloren zoon was
En stak de straat over met zijn dronken stap
Begreep de bouw alsof hij solide was
Bouwde op de verdieping vier magische muren
Baksteen voor baksteen in een logisch ontwerp
Zijn ogen vol cement en verkeer
Ging zitten om uit te rusten alsof hij een prins was
At rijst met bonen alsof het het beste was
Drank en hikte alsof hij een machine was
Danste en lachte alsof hij de volgende was
En struikelde in de lucht alsof hij muziek hoorde
En zweefde in de lucht alsof het zaterdag was
En viel op de grond als een verlegen pakket
Lijdend midden op de schipbreukelingenweg
Stierf tegen de stroom in en verstoorde het publiek
Hield van die keer alsof hij een machine was
Kuste zijn vrouw alsof het logisch was
Bouwde op de verdieping vier slappe muren
Ging zitten om uit te rusten alsof hij een vogel was
En zweefde in de lucht alsof hij een prins was
En viel op de grond als een dronken pakket
Stierf tegen de stroom in en verstoorde de zaterdag
Voor dit brood om te eten, voor deze grond om te slapen
De akte om te worden geboren, de toestemming om te lachen
Voor het ademhalen, voor het bestaan
God zegene je
Voor de gratis drank die we moeten doorslikken
Voor de ellendige rook die we moeten hoesten
Voor de steigers waar we van moeten vallen
God zegene je
Voor de treurende vrouw die ons prijst en spuugt
En voor de vliegen die ons kussen en bedekken
En voor de laatste vrede die ons eindelijk zal verlossen
God zegene je
Escrita por: Chico Buarque