Um Chorinho
Ai, o meu amor, a sua dor, a nossa vida
Já não cabem na batida
Do meu pobre cavaquinho
Ai, Quem me dera
Pelo menos um momento
Juntar todo sofrimento
Pra botar nesse chorinho
Ai, quem me dera ter um choro de alto porte
Pra cantar com a voz bem forte
E anunciar a luz do dia
Mas quem sou eu
Pra cantar alto assim na praça
Se vem dia, dia passa
E a praça fica mais vazia
Vem, morena
Não me despreza mais, não
Meu choro é coisa pequena
Mas roubado a duras penas
Do coração
Meu chorinho
Não é uma solução
Enquanto eu cantar sozinho
Quem cruzar o meu caminho
Não para não
Mas eu insisto
E quem quiser que me compreenda
Até que alguma luz acenda, este meu canto continua
Junto meu canto a cada pranto, a cada choro
Até que alguém me faça coro pra cantar na rua
Een Tranenlied
Ai, mijn liefde, jouw pijn, ons leven
Past niet meer in de maat
Van mijn arme cavaquinho
Ai, wie zou willen
Voor minstens een moment
Al het lijden te bundelen
Om in dit tranenlied te stoppen
Ai, wie zou willen een groot tranenlied hebben
Om met een sterke stem te zingen
En het licht van de dag aan te kondigen
Maar wie ben ik
Om zo hard in het plein te zingen
Als de dagen komen, dagen gaan
En het plein steeds leger wordt
Kom, schone
Verwerp me niet meer, alsjeblieft
Mijn tranenlied is iets kleins
Maar met veel moeite gestolen
Uit mijn hart
Mijn tranenlied
Is geen oplossing
Zolang ik alleen zing
Zal niemand die mijn pad kruist
Stoppen
Maar ik geef niet op
En wie het wil begrijpen
Totdat er een lichtje aangaat, gaat mijn lied door
Ik voeg mijn zang samen met elke traan, met elke schreeuw
Totdat iemand me laat meezingen op straat