Usted no Sabe
Usted se me llevó la vida, y el alma entera,
y se ha clavado aquí en mis huesos el dolor,
con ésta angustia y ésta pena.
Usted, no sabe qué se siente perder,
no sabe qué se siente caer, y caer
en un abismo profundo y sin fe.
Usted se me llevó la vida, y aquí me tiene,
como una roca qué al océano golpea,
que ahí está pero no siente.
Usted, no sabe lo importante qué fue,
no sabe qué su ausencia fue un trago de hiel,
que se ha quedado clavada en mi piel.
Usted no sabe, lo qué es el amor,
y el miedo qué causa,
la desolación.
Usted no sabe, qué daño causó,
como ha destrozado a este corazón;
qué tan solo palpitaba, con el sonido de su voz,
con el sonido de su voz.
Usted se me llevó la vida, todas mis ganas,
y me ha dejado congelada la razón,
y viva la desesperanza.
Usted, no sabe qué se siente perder,
no sabe qué su adiós fue morirme de sed,
que desgarró en este cuerpo a su ser.
(repite estribillo)
Usted, no sabe de verdad cómo se ama,
usted no sabe, cómo he sufrido yo.
Usted es fría, y su maldad me hiere el alma,
usted llenó mi vida, toda de dolor.
Porque no sabe, lo qué es el amor
y el miedo que causa,
la desolación.
Usted no sabe, qué daño causó,
como ha destrozado, a este corazón;
que tan solo palpitaba, con el sonido de su voz,
con el sonido de su voz.
U weet niet
U heeft mijn leven meegenomen, en mijn hele ziel,
en de pijn heeft zich hier in mijn botten genesteld,
met deze angst en deze verdriet.
U weet niet wat het is om te verliezen,
weet niet wat het is om te vallen, en te vallen
in een diepe afgrond zonder geloof.
U heeft mijn leven meegenomen, en hier houdt u me,
als een rots die de oceaan raakt,
die daar is maar niets voelt.
U weet niet hoe belangrijk u was,
weet niet dat uw afwezigheid een slok gal was,
die in mijn huid is blijven steken.
U weet niet wat liefde is,
en de angst die het veroorzaakt,
de desolatie.
U weet niet welke schade u heeft aangericht,
hoe u dit hart heeft verwoest;
het klopte alleen maar, met de klank van uw stem,
met de klank van uw stem.
U heeft mijn leven meegenomen, al mijn verlangens,
en heeft mijn rede bevroren gelaten,
en de wanhoop levend gehouden.
U weet niet wat het is om te verliezen,
weet niet dat uw afscheid me deed sterven van dorst,
wat in dit lichaam uw wezen verscheurde.
(herhaal refrein)
U weet echt niet hoe je liefhebt,
u weet niet hoe ik heb geleden.
U bent koud, en uw kwaad verwondt mijn ziel,
u vulde mijn leven, helemaal met pijn.
Omdat u niet weet wat liefde is
en de angst die het veroorzaakt,
de desolatie.
U weet niet welke schade u heeft aangericht,
hoe u dit hart heeft verwoest;
het klopte alleen maar, met de klank van uw stem,
met de klank van uw stem.