Bokura No Hanashi
このめにあふれたかぞえきれない
kono me ni afureta kazoekirenai
たびのきせき
tabi no kiseki
このてでふれたいと
kono te de furetai to
ねがってもいいのかなんて
negattemo ii no ka nante
こえにするとう
koe ni suru to
とおくへとけてしまいそうで
tooku e tokete shimaisou de
いきばをなくしてた
ikiba wo nakushiteta
あまりにもひろいせかいで
amari ni mo hiroi sekai de
ぼくらはであうたびまた
bokura wa deau tabi mata
きせきをくりかえしてく
kiseki wo kurikaeshiteku
ぼくらがかわした
bokura ga kawashita
とりとめのないひのやくそく
toritome no nai hi no yakusoku
こわさずまもりたいとおもうほど
kowasazu mamoritai to omou hodo
こわくなるけれど
kowaku naru keredo
きみがいまも
kimi ga ima mo
かわらずわらってくれたから
kawarazu waratte kureta kara
あかしをさがしてたまだ
akashi wo sagashiteta mada
なまえもないうちゅうで
namae mo nai uchuu de
いまいきぬくわけを
ima ikinuku wake wo
だきしめてはつながっていく
dakishimete wa tsunagete yuku
かわしたかけらをあつめ
kawashita kakera wo atsume
ひかりをいかけ
hikari oikake
かぎりあるときのなかゆこう
kagiri aru toki no naka yukou
いきばをなくしてた
ikiba wo nakushiteta
あまりにもひろいせかいで
amari ni mo hiroi sekai de
ぼくらはであうたびまた
bokura wa deau tabi mata
きせきをくりかえしてく
kiseki wo kurikaeshiteku
あしたをくりかえしてく
ashita wo kurikaeshiteku
Onze Verhalen
Deze ogen vol met ontelbare
wonderen van de reis
Mag ik het aanraken met mijn hand
of is dat te veel gevraagd?
Als ik het hardop zeg,
voelt het alsof het ver weg zal vervagen.
Verlies van richting,
in deze veel te grote wereld.
Elke keer dat we elkaar ontmoeten,
herhalen we de wonderen weer.
De beloftes die we maakten,
zonder enige diepgang op die dagen.
Hoe meer ik wil beschermen,
hoe angstiger ik word.
Maar omdat jij nog steeds
onveranderd lacht,
Zoekend naar een bewijs,
nog in een naamloos universum.
De reden om nu te leven,
omarm ik en zo blijf ik verbonden.
Verzamelen van de stukjes die we uitwisselden,
achtervolgen van het licht,
laten we samen gaan in deze beperkte tijd.
Verlies van richting,
in deze veel te grote wereld.
Elke keer dat we elkaar ontmoeten,
herhalen we de wonderen weer.
We herhalen de morgen.