Lua Branca
Oh, Lua branca de fulgores de encanto
Se é verdade que ao amor tu dais abrigo
Oh, Vem tirar dos olhos meus o pranto
Oh, vem matar essa paixão que anda comigo
Oh, por quem és desce do céu Lua branca
Essa amargura do meu peito, vem, arranca
Dá-me o luar da tua compaixão
Oh, vem, por Deus, iluminar meu coração
E quantas vezes lá no céu me aparecias
A brilhar em noite calma e constelada
A tua luz então me surpreendias
Ajoelhado junto aos pés da minha amada
E ela a chorar, a soluçar, cheia de pejo
Vinha em seus lábios me ofertar um doce beijo
Ela partiu, me abandonou assim
Oh, Lua branca, por quem és, tem dó de mim
Witte Maan
Oh, witte maan van schittering en betovering
Als het waar is dat je liefde biedt een schuilplaats
Oh, kom de tranen uit mijn ogen halen
Oh, kom deze passie doden die met me meegaat
Oh, voor wie je bent, kom neer van de hemel, witte maan
Deze bitterheid uit mijn borst, kom, trek het eruit
Geef me het maanlicht van jouw medelijden
Oh, kom, voor God, verlicht mijn hart
En hoeveel keer verscheen je daar aan de hemel
Stralend in een rustige en sterrenrijke nacht
Je licht verraste me dan
Knielend bij de voeten van mijn geliefde
En zij huilend, snikkend, vol schaamte
Bracht me op haar lippen een zoete kus aan
Ze is vertrokken, heeft me zo achtergelaten
Oh, witte maan, voor wie je bent, heb medelijden met mij
Escrita por: Chiquinha Gonzaga