No Rancho Fundo
No rancho fundo
Bem pra lá do fim do mundo
Onde a dor e a saudade
Contam coisas da cidade
No rancho fundo
De olhar triste e profundo
Um moreno canta as mágoas
Tendo os olhos rasos d'água
Pobre moreno que de noite no sereno
Espera a Lua no terreiro
Tendo um cigarro por companheiro
Sem um aceno
Ele pega na viola
E a Lua por esmola
Vem pro quintal desse moreno
No rancho fundo
Bem pra lá do fim do mundo
Nunca mais houve alegria
Nem de noite, nem de dia
Os arvoredos já não contam mais segredos
E a última palmeira
Já morreu na cordilheira
Os passarinhos
Hibernaram-se nos ninhos
De tão triste essa tristeza
Enche de trevas a natureza
Tudo porque, só por causa do moreno
Que era grande, hoje é pequeno
Pra uma casa de sapê
Se Deus soubesse
Da tristeza lá na serra
Mandaria lá pra cima
Todo o amor que há na terra
Porque o moreno
Vive louco de saudade
Só por causa do veneno
Das mulheres da cidade
Ele que era
O cantor da primavera
E que fez do rancho fundo
O céu melhor que tem no mundo
Se uma flor desabrocha
E o Sol queima
A montanha vai gelando
Lembra o cheiro da morena
In de Verre Hoeve
In de verre hoeve
Ver weg van het einde van de wereld
Waar de pijn en het gemis
Verhalen vertellen over de stad
In de verre hoeve
Met een verdrietige, diepe blik
Zingt een donkere man zijn smarten
Met tranen in zijn ogen
Arme man die 's nachts in de koelte
Wacht op de Maan in de tuin
Met een sigaret als gezelschap
Zonder een groet
Pakt hij zijn gitaar
En de Maan als aalmoes
Komt naar de tuin van deze man
In de verre hoeve
Ver weg van het einde van de wereld
Was er nooit meer vreugde
Geen nacht, geen dag
De bomen vertellen geen geheimen meer
En de laatste palmboom
Is al gestorven in de bergen
De vogeltjes
Hebben zich in hun nesten verstopt
Zo treurig is deze droefheid
Dat het de natuur in duisternis hult
Alles omdat, alleen door de man
Die groot was, nu klein is
Voor een huis van riet
Als God wist
Van het verdriet daar in de bergen
Zou Hij liefde van de aarde
Daarbovenheen sturen
Omdat de man
Gek van gemis leeft
Slechts door het gif
Van de vrouwen uit de stad
Hij die was
De zanger van de lente
En die van de verre hoeve
De mooiste lucht ter wereld maakte
Als een bloem opbloeit
En de Zon brandt
Koelt de berg af
Herinnert de geur van de donkere vrouw