Frente a Mis Ojos
Yo la vi, pasar, caminando a una cuadrada de acá
como iba a pensar, que tan pronto me podría a olvidar
porque a él lo vi andar, en un taxi ocultándose atrás,
la crueldad fué que al voltear,
la misma esquina y desde lejos yo en el bar.....
Coro:
Como idiota me dejaba engañar,
mientras todo me empezaba a temblar
como imaginar que era el mismo lugar y frente a mis ojos...
Solos en un tren, el primero el que sale a las seis,
pero no pensé, que tan pronto me iba a suceder
porque fui por un café, no sé por qué diablos me demoré,
maldita la hora en que regresé ,
se había llevado todas mis cosas no la encontré...
otra vez me han vuelto a abandonar,
no sé si deba o no, ponerme a llorar
cómo pudo pasarme en el mismo lugar, y frente a mis ojos.....
Aunque endurezcas el corazón ,siempre se vive en una prisión
hay que saber aguantar el dolor , tienes que sonreír,
hay que saber fingir .....
Yo no sé, a quién, ni tampoco por qué la besé,
solo que se fue, porque tengo otra cita después,
y ya ves, que fácil es, cuando demuestras lo que tienes que hacer
toda la noche la recordé
a la mujer que más me hizo daño nunca olvidé.......
Como idiota me dejaba engañar,
mientras todo me empezaba a temblar
como imaginar que era el mismo lugar y frente a mis ojos...
otra vez me han vuelto a abandonar,
no sé si deba o no, ponerme a llorar
cómo pudo pasarme en el mismo lugar, y frente a mis ojos.....
Voor Mijn Ogen
Ik zag haar voorbij lopen, hier een blok verderop
hoe kon ik denken, dat ik haar zo snel zou vergeten
want ik zag hem rijden, in een taxi, zich verstoppen achterin,
de wreedheid was, toen ik me omdraaide,
hetzelfde hoekje en van afstand zat ik in de kroeg.....
Refrein:
Als een idioot liet ik me bedriegen,
terwijl alles begon te trillen
hoe kon ik me voorstellen dat het dezelfde plek was, voor mijn ogen...
Alleen in een trein, de eerste die om zes uur vertrekt,
maar ik dacht niet, dat het zo snel zou gebeuren
want ik ging voor een koffie, ik weet niet waarom ik me verbeet,
godverdomme het uur dat ik terugkwam,
had ze al mijn spullen meegenomen, ik vond haar niet...
opnieuw hebben ze me in de steek gelaten,
ik weet niet of ik moet huilen of niet
hoe kon dit me overkomen op dezelfde plek, en voor mijn ogen.....
Ook al maak je je hart hard, je leeft altijd in een gevangenis
je moet de pijn kunnen doorstaan, je moet glimlachen,
je moet kunnen doen alsof.....
Ik weet niet, wie, en ook niet waarom ik haar kuste,
slechts dat ze wegging, omdat ik daarna nog een afspraak had,
zie je, hoe gemakkelijk het is, als je laat zien wat je moet doen
ik heb de hele nacht aan haar gedacht
aan de vrouw die me het meeste pijn deed, ik ben haar nooit vergeten.......
Als een idioot liet ik me bedriegen,
terwijl alles begon te trillen
hoe kon ik me voorstellen dat het dezelfde plek was, voor mijn ogen...
opnieuw hebben ze me in de steek gelaten,
ik weet niet of ik moet huilen of niet
hoe kon dit me overkomen op dezelfde plek, en voor mijn ogen.....