395px

Beetje bij Beetje

Christian Nodal

Poquito a Poco

Te pienso y me da por dentro
Más fuerte este sentimiento
Que no puedo contener

Y claro que me hieren dudas
Mis cómplices en la locura
Es un cigarro y un café

Hay una pregunta en mi mente
No sé si a ti también se te haga frecuente
Eso de pensar en mí antes de dormir

Qué camino alumbraran tus pasos
Y qué hubiera sido de nosotros dos
Nos faltó madurez, que sé yo

A quién iluminaran tus ojos
Desde cuando que no sé nada de ti

Pero sé que es mejor si es así
No siempre se puede hallar paz
En quien te vuelve loco
Y lo voy a entender, poquito a poco

Qué camino alumbraran tus pasos
Y qué hubiera sido de nosotros dos
Nos faltó madurez, que sé yo

A quién iluminaran tus ojos
Desde cuando que no sé nada de ti

Pero sé que es mejor si es así
No siempre se puede hallar paz
En quien te vuelve loco
Y lo voy a entender, poquito a poco

Poquito a poco

Beetje bij Beetje

Ik denk aan je en van binnen
Wordt dit gevoel sterker
Dat ik niet kan bedwingen

En natuurlijk doen twijfels pijn
Mijn medeplichtigen in de waanzin
Het is een sigaret en een koffie

Er is een vraag in mijn hoofd
Weet niet of jij het ook vaak hebt
Dat je aan mij denkt voor je gaat slapen

Welke weg zullen jouw stappen verlichten
En wat zou er van ons twee zijn geworden
We misten volwassenheid, wat weet ik

Wie zullen jouw ogen verlichten
Sinds wanneer weet ik niets meer van jou

Maar ik weet dat het beter is zo
Je vindt niet altijd rust
Bij degene die je gek maakt
En ik ga het begrijpen, beetje bij beetje

Welke weg zullen jouw stappen verlichten
En wat zou er van ons twee zijn geworden
We misten volwassenheid, wat weet ik

Wie zullen jouw ogen verlichten
Sinds wanneer weet ik niets meer van jou

Maar ik weet dat het beter is zo
Je vindt niet altijd rust
Bij degene die je gek maakt
En ik ga het begrijpen, beetje bij beetje

Beetje bij beetje

Escrita por: José Alberto Inzunza Favela