Mobatalá
Das mais hediondas e aterrorizantes raízes das dores da escravatura, surgiu o oposto, surgiu o contrário, de gosto e itinerário, como aquela flor do lodo, mas ao invés das flores de lodo, que são brancas, eram corações de cravos, rosas e rubis vermelhos, pulsantes dentro de corpos negros de ônix azuladas, de tanto negror da noite infinita. Estrelada apenas com o brilho das estrelas dos teus olhos com fulgor de gás neon, trazendo sussuros de elétrons, que se avistam aqui...
O trio eletrônico fabrica
Atômico - adrenalina como um tônico pra felicidade que vê toda vertigeme a viagem da velocidade...
Idiota, segundo os gregos, é aquele que fica parado num canto, lá do Rio
Amazonas vêm os defensores da floresta que nos resta...
O trio eletrônico...
daí se vê, saci-pererê, daqui Odara,a capivara e no escuro delira o curupira e do além vem alguém que pula, é a mula sem cabeça...
na terra do candomblé, sob teto de Oxum e Olorum, viva Cologé, Odara, Amém, Mobatalá...
É o século vinte e um, Mobatalá, todo o ouro de Oxum, Mobatalá, é o século vinte e um, Mobatalá, Odara, Odara...
Mobatalá
De las raíces más horribles y aterradoras del dolor de la esclavitud, surgió lo opuesto, surgió lo contrario, de sabor y recorrido, como aquella flor del barro, pero en lugar de flores de barro, que son blancas, eran corazones de claveles, rosas y rubíes rojos, latiendo dentro de cuerpos negros de ónix azulado, de tanto negro de la noche infinita. Iluminada solo con el brillo de las estrellas de tus ojos con resplandor de gas neón, trayendo susurros de electrones, que se avistan aquí...
El trío electrónico fabrica
Atómico - adrenalina como un tónico para la felicidad que ve toda la vertiginosa y veloz travesía...
Idiota, según los griegos, es aquel que se queda quieto en un rincón, allá en Río
Del Amazonas vienen los defensores de la selva que nos queda...
El trío electrónico...
se ve, saci-pererê, aquí Odara, la capibara y en la oscuridad delira el curupira y de más allá viene alguien que salta, es la mula sin cabeza...
en la tierra del candomblé, bajo el techo de Oxum y Olorum, viva Cologé, Odara, Amén, Mobatalá...
Es el siglo veintiuno, Mobatalá, todo el oro de Oxum, Mobatalá, es el siglo veintiuno, Mobatalá, Odara, Odara...
Escrita por: Da Gamma / Jorge Mautner / Toni Garrido