Ahora (Disfruta pt. II) (part. Matiah Chinaski)
¿En serio pensai dedicarte a la música?
-Sí
Pero, ¿voh cachai que en este país nadie vive del arte, menos de la música?, ¿voh cachai eso?
-Bueno, no sé po
¿Por qué no te conseguí una pega este verano, ah? ¿Y así colaborai con la familia?
Déjate de webiar, Martín, ¡córtala!
Volver a comenzar
Es un cúmulo de extrañas coincidencias
24/7
Vamos p'allá
Volver a comenzar
Es un cúmulo de extrañas coincidencias
Un día más y otro
¿Qué quieres que te cuente, hermano?
Si yo fuera malabarista en la esquina
Y malabareando se me cayeran los malabares, no pediría propina
Soy trapecista avalando sobre una piscina de anguilas
Y tengo un perro que habla francés por si falta rutina
Puedo fumar en la cocina, regalarte muchas rimas
Pero no puedo limpiar mi consciencia cochina
Encima del lomo de Godzilla solo los ojos del caos
Me miran con estima y ningún puto ángel me cuida
Pero, me tengo mucha confianza, ¿sabes?
Salgo hasta con el condón puesto, sin ningún peso y sin las llaves
No del corte Compadre Moncho
No espero que se achore nadie
Tengo el pachulí que atrae a las instrumentales
Sé contar mis secretos, el verso es el instrumento perfecto
Pa' hacerlo, el muerto no espera visitas
Suelto estoy, siento el estruendo por dentro del rencor
Calando huesos, nervios, orquestándome las tripas
Quiero piel de gallina de un abrazo, ¡ahora!
¡Ahora!
El olor dulzón del dolor cuando se evapora
Vamos p'allá!
Quiero tus ojos blancos de un orgasmo, ¡ahora!
¡Ahora!
Amando canciones que pasaron de moda, ¡hola!
Yeah!
Mis canciones son mías solo hasta que las grabo
Lo único que es mío son las ganas con las que las hago
Le doy asco a un par de almas, nada que no me haya ganado
Desde el jurado, claro, todos son buenos humanos
No tengo pintura pa tapar las rayas del tejado
Quiero acaparar dulzura pa vivir menos cansado
Con el honor atrofiado me he quedado sentado y callado
Azotándome los sesos con la palma de mi mano
La música me obliga a vivir en simbiosis
Mi estilo es Béla Lugosi, easy, fumando rosin
Y si algún perkin quiere salir con la dumpling
Te robo la bici y después se la regalo a un junky
Tengo el apoyo de mis compis Johny tropicumbia
Me quedo epifaniando en la calidez de tu vulva
Amor vulgar, los espectros me hicieron la L
Ya no quieren jugar ahora me ven y se asustan ma'
Quiero piel de gallina de un abrazo, ¡ahora!
¡Ahora!
El olor dulzón del dolor cuando se evapora
Vamos p'allá!
Quiero tus ojos blancos de un orgasmo, ¡ahora!
¡Ahora!
Amando canciones que pasaron de moda, hola!
Ahora y siempre y por vida
Sopla viento sopla, viento sopla
Vamos p'allá
Ahora
El tiempo es el remedio pa'l veneno de la vida
Bailando, musiqueando, desaparecen las heridas
El tiempo es el remedio pa'l veneno de la vida (Ahora)
Bailando, musiqueando, desaparecen las heridas
El tiempo es el remedio pa'l veneno de la vida
Bailando, musiqueando, desaparecen las heridas
Las nuevas tecnologías nos invaden
El esfuerzo intelectual lo hacen hoy día las máquinas
Este avance puede hacer pensar en la inutilidad del pensamiento
Nu (Geniet pt. II) (met Matiah Chinaski)
Denk je echt dat je je aan de muziek gaat wijden?
-Ja
Maar, snap je dat in dit land niemand van kunst leeft, laat staan van muziek? Snap je dat?
-Nou, ik weet het niet
Waarom heb ik je deze zomer geen baantje kunnen regelen, hè? En zo help je de familie?
Hou op met zeuren, Martín, stop ermee!
Opnieuw beginnen
Het is een verzameling van vreemde toevalligheden
24/7
Laten we gaan
Opnieuw beginnen
Het is een verzameling van vreemde toevalligheden
Weer een dag en nog een
Wat wil je dat ik je vertel, bro?
Als ik een jongleur op de hoek was
En terwijl ik jongleer mijn ballen liet vallen, zou ik geen fooi vragen
Ik ben een trapezeartiest boven een zwembad vol paling
En ik heb een hond die Frans spreekt voor als ik wat routine mis
Ik kan in de keuken roken, je veel rijmpjes geven
Maar ik kan mijn vuile geweten niet schoonmaken
Bovenop de rug van Godzilla kijken alleen de ogen van chaos
Mij met waardering aan, en geen kutengel beschermt me
Maar ik heb veel vertrouwen in mezelf, weet je?
Ik ga zelfs met een condoom aan, zonder geld en zonder sleutels
Niet van de stijl van Compadre Moncho
Ik verwacht niet dat iemand zich opwindt
Ik heb de patchouli die de instrumentals aantrekt
Ik kan mijn geheimen tellen, het vers is het perfecte instrument
Om het te doen, de dode wacht niet op bezoek
Ik ben vrij, voel de dreun van de wrok van binnen
Diep in mijn botten, zenuwen, orkestreert mijn darmen
Ik wil kippenvel van een knuffel, nu!
!Nu!
De zoete geur van pijn als het verdwijnt
Laten we gaan!
Ik wil je witte ogen van een orgasme, nu!
!Nu!
Hou van nummers die uit de mode zijn, hallo!
Ja!
Mijn nummers zijn van mij tot ik ze opneem
Het enige dat van mij is, zijn de drang waarmee ik ze maak
Ik stoot een paar zielen af, niets wat ik niet heb verdiend
Van de jury, natuurlijk, zijn ze allemaal goede mensen
Ik heb geen verf om de strepen op het dak te verbergen
Ik wil zoetheid verzamelen om minder moe te leven
Met de verlamde eer ben ik blijven zitten en stil
Mezelf te lijf gaand met de palm van mijn hand
De muziek dwingt me om in symbiose te leven
Mijn stijl is Béla Lugosi, easy, roken rosin
En als een of andere loser met de dumpling wil uitgaan
Steal ik je fiets en geef hem daarna aan een junkie
Ik heb de steun van mijn vrienden Johny tropicumbia
Ik blijf epifaniëren in de warmte van je vulva
Vulgair liefde, de geesten hebben me de L gegeven
Ze willen niet meer spelen, nu zien ze me en schrikken ze ma'
Ik wil kippenvel van een knuffel, nu!
!Nu!
De zoete geur van pijn als het verdwijnt
Laten we gaan!
Ik wil je witte ogen van een orgasme, nu!
!Nu!
Hou van nummers die uit de mode zijn, hallo!
Nu en altijd en voor het leven
Blijf waaien, wind, waaien, wind, waaien
Laten we gaan
Nu
De tijd is het medicijn voor het gif van het leven
Dansend, muziek makend, verdwijnen de wonden
De tijd is het medicijn voor het gif van het leven (Nu)
Dansend, muziek makend, verdwijnen de wonden
De tijd is het medicijn voor het gif van het leven
Dansend, muziek makend, verdwijnen de wonden
De nieuwe technologieën vallen ons aan
De intellectuele inspanning doen tegenwoordig de machines
Deze vooruitgang kan doen denken aan de nutteloosheid van het denken
Escrita por: Cidtronyck, Matiah Chinaski