Sola
Parece que no, que no ama que no adora
Que rehusa la mirada del Sol
Solita verá
Se acordaba de los pasos, de los pasos en falso
Del engaño que algún día sufrió
Solita vendrá
No lloraba no, no mojaba sus mejillas
No gustaba del sonido del mar
Quién fuese su mar
Su juego, su esclavo, el vino en el buche
Sus ojos mi espera
Su hambre de amores, sus tristes dolores
Su simple confesor
Su rato de ocio, el vaso hasta el fondo
La lluvia en su piel
Alleen
Het lijkt wel of ze niet, niet houdt, niet aanbidt
Dat ze de blik van de zon afwijst
Alleen zal ze zien
Ze herinnerde zich de stappen, de verkeerde stappen
Van de bedrog dat ze ooit heeft geleden
Alleen zal ze komen
Ze huilde niet, nee, haar wangen werden niet nat
Ze hield niet van het geluid van de zee
Wie zou haar zee zijn
Haar spel, haar slaaf, de wijn in haar keel
Haar ogen mijn wachten
Haar honger naar liefde, haar treurige pijn
Haar simpele biechtvader
Haar moment van ontspanning, het glas tot de bodem
De regen op haar huid