El Poeta Enamorado
Triste historia
Y un poeta enamorado
Varios años exiliado
Que ha perdido la razón
Frente a frente
No midieron las palabras
Recurrieron a las armas
Y apuntar al corazón
Él soñaba
Noche a noche en su poesía
Que con lástima escribía
Pues de nada le sirvió
Y ella en cambio
Era tan fría y tan fuerte
Que ni los versos latentes
Volvieron a su cajón
Y se bebió
Las palabras
Del poeta enamorado
Como gotas con las que se desahogó
Y dale vida
Dulce genio a otra poesía
Que el poema de Raquel se desangró
Que el poema de Raquel se desangró
Lentamente
Hizo el alto y su maleta
Poco a poco su chaqueta
Iba sintiendo el dolor
Y al momento
Fue el primero en derrumbarse
Justo antes de marcharse
Una lágrima escribió
Tantos años
Compartiendo junto a ella
Y ahora en busca de otra estrella
El bohemio se largó
Y ella en cambio
Era tan fría y tan fuerte
Que ni los versos latentes
Volvieron a su cajón
Y se bebió
Las palabras
Del poeta enamorado
Como gotas con las que se desahogó
Y dale vida
Dulce genio a otra poesía
Que el poema de Raquel se desangró
Que el poema de Raquel se desangró
De Verliefde Dichter
Treurig verhaal
En een verliefde dichter
Jarenlang in ballingschap
Die zijn verstand heeft verloren
Van aangezicht tot aangezicht
Werd er niet op de woorden gelet
Ze grepen naar de wapens
En richtten op het hart
Hij droomde
Nacht na nacht in zijn poëzie
Die hij met medelijden schreef
Want het hielp hem voor niets
En zij daarentegen
Was zo koud en zo sterk
Dat zelfs de latente verzen
Niet terugkwamen in haar la
En ze dronk
De woorden
Van de verliefde dichter
Als druppels waarmee ze zich verlichtte
En geef leven
Zoete geest aan een andere poëzie
Want het gedicht van Raquel is leeggelopen
Want het gedicht van Raquel is leeggelopen
Langzaam
Maakte hij halt en zijn koffer
Stukje bij beetje voelde hij de pijn
Van zijn jas
En op dat moment
Was hij de eerste die instortte
Juist voordat hij vertrok
Schreef hij een traan
Zoveel jaren
Samen met haar
En nu op zoek naar een andere ster
Is de bohemien vertrokken
En zij daarentegen
Was zo koud en zo sterk
Dat zelfs de latente verzen
Niet terugkwamen in haar la
En ze dronk
De woorden
Van de verliefde dichter
Als druppels waarmee ze zich verlichtte
En geef leven
Zoete geest aan een andere poëzie
Want het gedicht van Raquel is leeggelopen
Want het gedicht van Raquel is leeggelopen