395px

El Cuerno de Madalena

Cigano e Brejão

Berrante de Madalena

Comprei uma boiada brava
E vim trazendo do chão de Goiás
Depois de atravessar a fronteira
Do rico estado de Minas Gerais

A boiada estourou
No pé da grande Serra dos Cristais
Lutei bastante quase o dia inteiro
Mas a boiada esparramava mais
Morreram cinco dos meus companheiros
Fiquei sozinho com o capataz

Meu companheiro me falou chorando
Espere Deus, o nosso Salvador
Olhei pro céu e avistei baixando
Um misterioso disco voador

Saltou por terra moça boiadeira
E o seu berrante mudava de cor
Falou contente com um lindo sorriso
Pra te salvar aqui hoje eu estou
Eu vim do céu pra salvar a boiada
E o seu berrante ela repicou

Com o repique do seu berrante
Logo a boiada foi se aglomerando
Os companheiros que tinham morrido
Naquele instante eu vi ressuscitando
Foi o milagre desta boiadeira
Que para o céu foi se levitando
Seu rosto lindo era o de Madalena
E as minhas penas ela foi perdoando
Caí de joelhos com o rosto em terra
E de contente eu solucei chorando

Quando a boiada entreguei em Barretos
Foi três mil bois contados na chegada
Foi o milagre de Madalena
A boiadeira que eu vi lá na estrada

No outro dia eu fui acordando
Pois foi em sonho a grande jornada
Por isso mesmo eu creio em Madalena
A pecadora foi santificada
E será sempre minha protetora
Porque minha alma já sente amparada

El Cuerno de Madalena

Compré un rebaño bravo
Y vine trayéndolo desde el suelo de Goiás
Después de cruzar la frontera
Del rico estado de Minas Gerais

El rebaño se desbocó
A los pies de la gran Sierra de los Cristales
Luché bastante casi todo el día
Pero el rebaño se dispersaba más
Cinco de mis compañeros murieron
Quedé solo con el capataz

Mi compañero me dijo llorando
Espera a Dios, nuestro Salvador
Miré al cielo y vi descender
Un misterioso platillo volador

Saltó a tierra una joven vaquera
Y su cuerno cambiaba de color
Habló contenta con una hermosa sonrisa
Para salvarte hoy estoy aquí
Vengo del cielo para salvar al rebaño
Y su cuerno repicó

Con el repique de su cuerno
Pronto el rebaño se fue agrupando
Los compañeros que habían muerto
En ese instante vi resucitando
Fue el milagro de esta vaquera
Que hacia el cielo se elevaba
Su rostro hermoso era el de Madalena
Y mis penas ella perdonaba
Caí de rodillas con el rostro en tierra
Y feliz sollocé llorando

Cuando entregué el rebaño en Barretos
Eran tres mil bueyes contados en la llegada
Fue el milagro de Madalena
La vaquera que vi en el camino

Al día siguiente desperté
Pues fue en sueños la gran jornada
Por eso mismo creo en Madalena
La pecadora fue santificada
Y siempre será mi protectora
Porque mi alma ya se siente amparada

Escrita por: Faísca