Canto das Três Raças
Ninguém ouviu
Um soluçar de dor
No canto do Brasil
Um lamento triste
Sempre ecoou
Desde que o índio guerreiro
Foi pro cativeiro
E de lá cantou
Negro entoou
Um canto de revolta pelos ares
No Quilombo dos Palmares
Onde se refugiou
Fora a luta dos Inconfidentes
Pela quebra das correntes
Nada adiantou
E de guerra em paz
De paz em guerra
Todo o povo dessa terra
Quando pode cantar
Canta de dor
Ô, ô, ô, ô, ô, ô
Ô, ô, ô, ô, ô, ô
E ecoa noite e dia
É ensurdecedor
Ai, mas que agonia
O canto do trabalhador
Esse canto que devia
Ser um canto de alegria
Soa apenas
Como um soluçar de dor
Ô, ô, ô, ô, ô, ô
Ô, ô, ô, ô, ô, ô
Zang van de Drie Rassen
Niemand hoorde
Een snik van pijn
In het gezang van Brazilië
Een treurig lament
Klonk altijd door
Sinds de krijger indiaan
In de slavernij ging
En van daar zong
De zwarte zong
Een lied van verzet in de lucht
In het Quilombo dos Palmares
Waar hij zich verschool
Buiten de strijd van de Inconfidentes
Voor het breken van de ketens
Was niets genoeg
En van oorlog naar vrede
Van vrede naar oorlog
Heel het volk van dit land
Wanneer het kan zingen
Zingt van pijn
Ô, ô, ô, ô, ô, ô
Ô, ô, ô, ô, ô, ô
En het weerklinkt dag en nacht
Het is oorverdovend
Ai, wat een kwelling
Het gezang van de arbeider
Dit gezang dat zou moeten
Een lied van vreugde zijn
Klinkt enkel
Als een snik van pijn
Ô, ô, ô, ô, ô, ô
Ô, ô, ô, ô, ô, ô