Ternura Antiga
Ai, a rua escura
O vento frio
Esta saudade, este vazio
Esta vontade de chorar
Ai, tua distância tão amiga
E esta ternura tão antiga
E o desencanto de esperar
Sim, eu não te amo porque quero
Ai, se eu pudesse esqueceria
Vivo e vivo, só porque te espero
Ai, esta amargura, esta agonia
(Vim pelas noites tão longas
De fracasso em fracasso
E hoje descrente de tudo me resta o cansaço
Cansaço da vida, cansaço de mim
Velhice chegando
E eu, chegando ao fim...)
Ternura Antigua
Ay, la calle oscura
El viento frío
Esta añoranza, este vacío
Esta ganas de llorar
Ay, tu distancia tan amiga
Y esta ternura tan antigua
Y el desencanto de esperar
Sí, no te amo porque quiero
Ay, si pudiera olvidaría
Vivo y vivo, solo porque te espero
Ay, esta amargura, esta agonía
(Vine por las noches tan largas
De fracaso en fracaso
Y hoy incrédulo de todo me queda el cansancio
Cansancio de la vida, cansancio de mí
Vejez llegando
Y yo, llegando al final...)
Escrita por: Dolores Durán / J. Ribamar