395px

Vriend

Cláudia

Amigo

Amigo, já vou-me embora
Eu hoje não sei sorrir e choro agora
Amanhece no meu caminho
Nosso amor foi a madrugada e passou
As noites são tão vazias
Já não suporto viver assim
Não quero este silêncio entre nós

Enfim, amigo
Já vou-me embora
O dia de lá de fora me acena

É vida
Teus braços eu já deixei
Não sei onde andarei amanhã
O sonho que te escraviza
Já não precisa do meu carinho
A sede que me devora é de amor

Enfim, amigo
Já vou-me embora
A vida inteira ficou lá fora

Vriend

Vriend, ik ga nu weg
Vandaag kan ik niet lachen en ik huil nu
De ochtend breekt aan op mijn pad
Onze liefde was de nacht en is voorbij
De nachten zijn zo leeg
Ik kan niet meer zo leven
Ik wil deze stilte tussen ons niet

Uiteindelijk, vriend
Ik ga nu weg
De dag daarbuiten roept me

Het is leven
Je armen heb ik al achtergelaten
Ik weet niet waar ik morgen zal zijn
De droom die je gevangen houdt
Heeft mijn liefde niet meer nodig
De dorst die me verteert is van liefde

Uiteindelijk, vriend
Ik ga nu weg
Het hele leven is daarbuiten gebleven

Escrita por: Arnoldo Medeiros / Fred Falcão