Mar de Llanto
Llanto de tanto que me duele el alma y la vida
Canto una canción de melancolía
El cielo lloroso, llovizna y graniza
Y me duele tanto vivir
Que salto de la noche al fondo del día
Intento ahogar su amor, su luz de la mía
Y de mis dedos, cada caricia
Solo por buscar, yo lo busco
Para nunca encontrarlo
Y aunque no sé dónde está
En mi olvido jamás, en mi olvido jamás
Llanto, llanto que le hace llorar a mi vida
Tanto que me hace sufrir esta soledad
Voy a convertir mi llanto en un mar
O en un mar de llanto
Llanto, eres capaz de abrir mis heridas
Llanto, amargaste mi Luna y mi miel
Llanto de fe, llanto sin fe
Soy un mar de llanto
Llanto
De tanto recostarte en mi hombro, me duele
Tanto que te puse la otra mejilla
Un día una lágrima y un día otra encima
Es que arde tanto vivir
Arde como en el alcohol mi cortada
Arde como arde mi voz sin su agua
Y nada me apaga, y nada me calma
Solo por buscar, yo la busco
Para nunca encontrarlo
Y aunque no sé dónde está
En mi olvido jamás, en mi olvido jamás
Llanto, llanto que le hace llorar a mi vida
Tanto que me hace sufrir esta soledad
Voy a convertir mi llanto en un mar
O en un mar de llanto
Llanto, eres capaz de abrir mis heridas
Llanto, amargaste mi Luna y mi miel
Llanto de fe, llanto sin fe
Soy un mar de llanto
Llanto, llanto eres capaz de abrir mis heridas
Llanto, amargaste mi Luna y mi miel
Llanto de fe, llanto sin fe
Soy un mar de llanto
Zee van Tranen
Tranen van zoveel dat mijn ziel en leven pijn doen
Zing ik een lied van melancholie
De lucht is treurig, het regent en hagelt
En het doet zo'n pijn om te leven
Dat ik van de nacht naar de diepte van de dag spring
Probeer haar liefde, haar licht van de mijne te verdrinken
En van mijn vingers, elke aanraking
Slechts om te zoeken, ik zoek haar
Om haar nooit te vinden
En hoewel ik niet weet waar ze is
In mijn vergetelheid nooit, in mijn vergetelheid nooit
Tranen, tranen die mijn leven laten huilen
Zoveel dat deze eenzaamheid me doet lijden
Ik ga mijn tranen omzetten in een zee
Of in een zee van tranen
Tranen, je kunt mijn wonden openen
Tranen, je hebt mijn Maan en mijn honing verbitterd
Tranen van geloof, tranen zonder geloof
Ik ben een zee van tranen
Tranen
Van zoveel dat je op mijn schouder leunt, doet het pijn
Zoveel dat ik je de andere wang toekeerde
De ene dag een traan en de andere dag weer een
Het doet zo'n pijn om te leven
Het brandt als mijn snede in de alcohol
Het brandt zoals mijn stem zonder zijn water brandt
En niets dooft me, en niets kalmeert me
Slechts om te zoeken, ik zoek haar
Om haar nooit te vinden
En hoewel ik niet weet waar ze is
In mijn vergetelheid nooit, in mijn vergetelheid nooit
Tranen, tranen die mijn leven laten huilen
Zoveel dat deze eenzaamheid me doet lijden
Ik ga mijn tranen omzetten in een zee
Of in een zee van tranen
Tranen, je kunt mijn wonden openen
Tranen, je hebt mijn Maan en mijn honing verbitterd
Tranen van geloof, tranen zonder geloof
Ik ben een zee van tranen
Tranen, tranen je kunt mijn wonden openen
Tranen, je hebt mijn Maan en mijn honing verbitterd
Tranen van geloof, tranen zonder geloof
Ik ben een zee van tranen