Me Va a Extrañar
Cada mañana el sol nos dio en la cara al despertar
Cada palabra que le pronuncié lo hacía soñar
No era raro verlo en el jardín corriendo tras de mí
Y yo dejándome alcanzar sin duda era feliz
Era una buena idea cada cosa sugerida
Ver la novela en la televisión, contarnos todo
Jugar eternamente el juego limpio de la seducción
Y las peleas terminarlas siempre en el sillón
Me va a extrañar, al despertar
En sus paseos por el jardín
Cuando la tarde llegue a su fin
Me va a extrañar, al suspirar
Porque el suspiro será por mí
Porque el vacío lo hará sufrir
Me va a extrañar, y sentirá
Que no habrá vida después de mí
Que no se puede vivir así
Me va a extrañar
Cuando tenga ganas de dormir y acariciar
Al mediodía era una aventura en la cocina
Se divertía con mis ocurrencias, y reía
Cada caricia le avivaba el fuego a nuestra chimenea
Era sencillo pasar el invierno en compañía
Me va a extrañar, al despertar
En sus paseos por el jardín
Cuando la tarde llegue a su fin
Me va a extrañar, al suspirar
Porque el suspiro será por mí
Porque el vacío le hará sufrir
Me va a extrañar, y sentirá
Que no habrá vida después de mí
Que no se puede vivir así
Me va a extrañar
Cuando tenga ganas de dormir y acariciar
Me va a extrañar, y sentirá
Que no habrá vida después de mí
Que no se puede vivir así
Me va a extrañar
Cuando el día llegue a su fin
Cuando tenga ganas de dormir
Me va a extrañar
Hij gaat me missen
Elke ochtend gaf de zon ons een gezicht bij het ontwaken
Elk woord dat ik uitsprak deed hem dromen
Het was niet vreemd hem in de tuin achter me aan te zien rennen
En ik liet me inhalen, zonder twijfel was ik gelukkig
Het was een goed idee, alles wat werd voorgesteld
De serie op tv kijken, elkaar alles vertellen
Eeuwig het eerlijke spel van verleiding spelen
En de ruzies altijd eindigen op de bank
Hij gaat me missen, bij het ontwaken
Tijdens zijn wandelingen door de tuin
Wanneer de middag ten einde komt
Hij gaat me missen, bij het zuchten
Want het zuchten zal om mij zijn
Omdat de leegte hem zal laten lijden
Hij gaat me missen, en zal voelen
Dat er geen leven na mij is
Dat je zo niet kunt leven
Hij gaat me missen
Wanneer hij zin heeft om te slapen en te aaien
Tegen de middag was het een avontuur in de keuken
Hij vermaakte zich met mijn grappen, en lachte
Elke aanraking deed het vuur in onze open haard oplaaien
Het was eenvoudig om de winter in gezelschap door te brengen
Hij gaat me missen, bij het ontwaken
Tijdens zijn wandelingen door de tuin
Wanneer de middag ten einde komt
Hij gaat me missen, bij het zuchten
Want het zuchten zal om mij zijn
Omdat de leegte hem zal laten lijden
Hij gaat me missen, en zal voelen
Dat er geen leven na mij is
Dat je zo niet kunt leven
Hij gaat me missen
Wanneer hij zin heeft om te slapen en te aaien
Hij gaat me missen, en zal voelen
Dat er geen leven na mij is
Dat je zo niet kunt leven
Hij gaat me missen
Wanneer de dag ten einde komt
Wanneer hij zin heeft om te slapen
Hij gaat me missen
Escrita por: Giuseppe Tosetto / Ricardo Montaner