11 Noches (part. Fede Guelmos)
Sincérate, sin celarme
Mi fe nace
Del color del cielo
Ahora quiero pincelarte
Te escapaste de mis manos
Cual granos de arena
Eras mi nena
Y ahora no eres más que aire
Fuimos dos, pero uno no supo lo que quería y complicó
Todo lo que luego de eso se venía
Y no se yo, quien a vos te poseyó
Porque ya no te sentía mía
Y ahora noto
Me estoy volviendo loco
Por pensar en otros
Y no pensar en mi
Si, tonto
Ahora estoy casi roto
Por aceptar tan poco
Mi vida cambio de foco
De que te conocí
Y claro que cuesta confiar
Porque esto ya paso una vez
Si dejo que vuelva a pasar
No sé si lo aguantaré
Entiendo tu punto de vista
Se que vos sentis lista
Pero ponete en mis pies
Y no lo minimicés
¿Y si esto fuera al revés?
No sé cómo dormiría
Sabiendo que te hice
Lo que hiciste
Sin hacerte cargo
Once noches sin tu risa
Tu labio aterriza
Sobre el mío
Pero yo solo te pido
Sincérate, sin celarme
Mi fe nace
Del color del cielo
Ahora quiero pincelarte
Te escapaste de mis manos
Cuál granos de arena
Eras mi nena
Y ahora no eres más que aire
Fuimos dos, pero uno no supo lo que quería y complicó
Todo lo que luego de eso se venía
Y no sé yo, quien a vos te poseyó
Porque ya no te sentía mía
(Y ahora noto)
(Me estoy volviendo loco)
(Por pensar en otros)
(Y no pensar en mí)
(Si, tonto)
(Ahora estoy casi roto)
(Por aceptar tan poco)
(Mi vida cambio de foco)
(De que te conocí)
11 Nachten (ft. Fede Guelmos)
Wees eerlijk, zonder me te verbergen
Mijn geloof groeit
In de kleur van de lucht
Nu wil ik je schilderen
Je ontsnapte uit mijn handen
Als zandkorrels
Je was mijn meisje
En nu ben je niet meer dan lucht
We waren met z'n tweeën, maar één wist niet wat hij wilde en maakte het ingewikkeld
Alles wat daarna kwam
En ik weet niet, wie jou bezat
Want ik voelde je niet meer van mij
En nu merk ik
Ik word gek
Door aan anderen te denken
En niet aan mezelf
Ja, dom
Nu ben ik bijna gebroken
Omdat ik zo weinig accepteerde
Mijn leven veranderde van focus
Sinds ik je leerde kennen
En natuurlijk is het moeilijk om te vertrouwen
Omdat dit al eens is gebeurd
Als ik laat gebeuren dat het weer gebeurt
Weet ik niet of ik het zal kunnen verdragen
Ik begrijp jouw standpunt
Ik weet dat jij je klaar voelt
Maar stel je in mijn schoenen
En minimaliseer het niet
En als dit omgekeerd was?
Ik weet niet hoe ik zou slapen
Wetende dat ik je deed
Wat jij deed
Zonder verantwoordelijkheid te nemen
Elf nachten zonder jouw lach
Je lippen landen
Op de mijne
Maar ik vraag alleen maar
Wees eerlijk, zonder me te verbergen
Mijn geloof groeit
In de kleur van de lucht
Nu wil ik je schilderen
Je ontsnapte uit mijn handen
Als zandkorrels
Je was mijn meisje
En nu ben je niet meer dan lucht
We waren met z'n tweeën, maar één wist niet wat hij wilde en maakte het ingewikkeld
Alles wat daarna kwam
En ik weet niet, wie jou bezat
Want ik voelde je niet meer van mij
(En nu merk ik)
(Ik word gek)
(Door aan anderen te denken)
(En niet aan mezelf)
(Ja, dom)
(Nu ben ik bijna gebroken)
(Omdat ik zo weinig accepteerde)
(Mijn leven veranderde van focus)
(Sinds ik je leerde kennen)