Tan Sensible (part. Fede Guelmos)
Lo más difícil fue decirle a mi mamá que fue mi culpa
Y que me asusta el futuro y el presente me disgusta
Me frustra saber que hace rato no me buscas
Y no me gusta aceptar que aún me gustas
Te extraño de la forma más silenciosa posible
No pienso en otra cosa desde que te vi ese finde
Inde-pendiente de sentirme bien o triste
Quien me mando a ser tan sensible
Tengo la mala costumbre de esperar que vos me escribas
Cuando nunca fuiste la que tomaba la iniciativa
Que intriga, saber con quién de la mano ayer ibas
Me cambiaste la perspectiva
Te haces la que no, pero sé bien que si me viste
Se nota que estoy mal aunque de rosa te lo pinte
Inde-pendiente de sentirme bien o triste
Quien me mando a ser tan sensible
Intento dibujarte de memoria cada día
Para no olvidarme de tu cara
Quien lo diría
Que por querer hacer tan difícil algo simple
Terminaría tan sensible
Zo Gevoelig (ft. Fede Guelmos)
Het moeilijkste was om tegen mijn moeder te zeggen dat het mijn schuld was
En dat de toekomst me bang maakt en het heden me niet bevalt
Het frustreert me te weten dat je me al een tijd niet meer zoekt
En ik vind het niet leuk om te accepteren dat ik je nog steeds leuk vind
Ik mis je op de stilste manier mogelijk
Ik denk aan niets anders sinds ik je dat weekend zag
Onafhankelijk van me goed of slecht voelen
Wie heeft me zo gevoelig gemaakt?
Ik heb de slechte gewoonte om te wachten tot jij me schrijft
Terwijl jij nooit degene was die het initiatief nam
Wat een intrige, om te weten met wie je gisteren hand in hand liep
Je hebt mijn perspectief veranderd
Je doet alsof je het niet weet, maar ik weet dat je me gezien hebt
Het is duidelijk dat het niet goed met me gaat, ook al schilder ik het roze
Onafhankelijk van me goed of slecht voelen
Wie heeft me zo gevoelig gemaakt?
Ik probeer je elke dag uit mijn hoofd te tekenen
Om je gezicht niet te vergeten
Wie had dat gedacht?
Dat ik door iets eenvoudigs zo moeilijk te maken
Zou eindigen als zo gevoelig.