395px

Plaats van de Republiek

Coeur de Pirate

Place de La Republique

On s'est connu le temps de plaire
Aux exigences qu'on s'est créées mais on s'y perd
Tu n'es qu'à quelques kilomètres
Et nos coeurs, nos coeurs sont restés dans cette mer
J'ai couru en longeant la seine
En espérant te retrouver, l'âme sereine
J'ai couru sans savoir comment
Ni pourquoi on s'emballe
On s'est connu qu'un moment

Et je ne sais plus si tu en vaux la peine
C'est plutôt dur d'en être certaine
Et quand tu seras à la porte des Ternes
Ce soir ne m'oublie pas
Je t'attendrai au moins le temps de dire
Que j'ai voulu prendre le plus grand risque
Un soir qui m'a rendue bien triste
Un soir Place de la République

Et comme tu vois c'est bien la fin
Je dois traverser l'océan demain matin
De tes bras, je m'arracherai tout doucement
Et c'est la réalité qui m'attend
Je sais ton coeur est habité
Par une ou d'autre fille qui t'ont marquées
Moi je suis moins forte que les autres
Mais j'espère tant te manquer
Tant me démarquer

Et je sais plus si tu en vaux la peine
C'est plutôt dur d'en être certaine
Et quand tu seras à la porte des Ternes
Ce soir ne m'oublie pas
Je t'attendrais au moins le temps de dire
Que j'ai voulu prendre le plus grand risque
Un soir qui m'a rendue bien triste
Un soir Place de la République

Plaats van de Republiek

We leerden elkaar kennen in de tijd van plezieren
Aan de eisen die we onszelf stelden, maar we verliezen ons erin
Je bent maar een paar kilometer verderop
En onze harten, onze harten zijn achtergebleven in deze zee
Ik heb gerend langs de Seine
In de hoop je weer te vinden, met een rustige ziel
Ik heb gerend zonder te weten hoe
Of waarom we zo opgewonden raken
We hebben elkaar maar even gekend

En ik weet niet meer of je het waard bent
Het is best moeilijk om daar zeker van te zijn
En als je bij de deur van de Ternes bent
Vergeet me vanavond niet
Ik zal op je wachten, tenminste zolang om te zeggen
Dat ik het grootste risico wilde nemen
Een avond die me erg verdrietig maakte
Een avond op de Plaats van de Republiek

En zoals je ziet, is dit echt het einde
Ik moet morgen ochtend de oceaan oversteken
Uit je armen zal ik me heel voorzichtig losmaken
En de realiteit wacht op me
Ik weet dat je hart bewoond is
Door een of andere meid die je heeft geraakt
Ik ben minder sterk dan de anderen
Maar ik hoop zo dat je me mist
Zo dat ik opval

En ik weet niet meer of je het waard bent
Het is best moeilijk om daar zeker van te zijn
En als je bij de deur van de Ternes bent
Vergeet me vanavond niet
Ik zal op je wachten, tenminste zolang om te zeggen
Dat ik het grootste risico wilde nemen
Een avond die me erg verdrietig maakte
Een avond op de Plaats van de Republiek

Escrita por: Béatrice Martin