Somnambule
Les jours fondent en instants de brèves et de moments
Je ne me connais plus, tous mes repères perdus
Je croyais voir le monde pour ce qu'il était vraiment
Mais son arrivée me tourmente et pourtant
Je me croyais plus forte, usée par notre époque
Mes plaies s'ouvrent pour lui, ne faut-il pas que je m'emporte
Le vent souffle vers l'est, de rires et de caresses
Je tangue autrement
Et je suis somnambule
Mon rêve devient silence et j'erre sans lui
Les doutes d'une incrédule se perdent dans la nuit
Et tout s'est décidé
Je ne vis que d'idéaux, de mots cassés
Je tente d'être complétée
D'amour et d'inconnu
Et quand il m'enlace, je ne me sens plus lâche
Les défis d'autrefois paraissent loin et pourtant
Je sais que cette épreuve peut détruire à jamais
Les espoirs d'une vie parsemée de regrets
Et quand il me regarde, je sens mon cœur débattre
Être sans lui, c'est une mort qui s'annonce lentement
Le vent souffle vers l'est, l'océan me berce
Je tangue tendrement
Slaapwandelaar
De dagen smelten in korte momenten en flitsen
Ik ken mezelf niet meer, al mijn houvasten kwijt
Ik dacht de wereld te zien zoals hij echt was
Maar zijn komst kwelt me en toch
Ik dacht dat ik sterker was, versleten door deze tijd
Mijn wonden openen zich voor hem, moet ik me niet laten gaan
De wind waait naar het oosten, vol lachen en strelingen
Ik wiebel op een andere manier
En ik ben een slaapwandelaar
Mijn droom wordt stilte en ik dwaal zonder hem
De twijfels van een ongelovige verdwijnen in de nacht
En alles is beslist
Ik leef alleen van idealen, van gebroken woorden
Ik probeer compleet te zijn
Van liefde en het onbekende
En wanneer hij me omarmt, voel ik me niet meer laf
De uitdagingen van vroeger lijken ver weg en toch
Weet ik dat deze beproeving voor altijd kan verwoesten
De hoop van een leven vol spijt
En wanneer hij me aankijkt, voel ik mijn hart strijden
Zonder hem zijn, is een dood die langzaam aankomt
De wind waait naar het oosten, de oceaan wiegt me
Ik wiebel teder.