El Arenal (ft. Muerdo)
Mi infancia fue un arenal, bajo la lluvia de estrellas
Tumbado en el cañaveral, mirando a la Luna llena
A mí me gusta pintar
El cielo con una acuarela
Imaginar la libertad, esa palabra que vuela
Conviene bien recordar, todo lo que prometimos
Brisa que viene del mar, y trae perfume de olvido
Hoy me propuse encontrar, el paraíso perdido
Aquel que yo vi marchar, con mis ojitos de niño
El tiempo muerto de tus mañanas soy, la brisa que para el reloj
Que pone en calma el corazón, y cuando vuelves
Yo ya no estoy
Presiento que eso es lo mejor, somos dos pájaros libres
Mi infancia fue un arenal, bajo la lluvia de estrellas
Tumbado en el cañaveral, mirando a la Luna llena
A mí me gusta pintar
El cielo con una acuarela
Imaginar la libertad, esa palabra que vuela
El tiempo muerto de tus mañanas soy, la brisa que para el reloj
Que pone en calma el corazón, y cuando vuelves
Yo ya no estoy
Presiento que eso es lo mejor, somos dos pájaros libres
El tiempo muerto de tus mañanas soy, la brisa que para el reloj
Que pone en calma el corazón, y cuando vuelves
Yo ya no estoy
Presiento que eso es lo mejor, somos dos pájaros libres
Het Arenal (ft. Muerdo)
Mijn kindertijd was een zandstrand, onder de sterrenregen
Liggend in het riet, kijkend naar de volle maan
Ik hou ervan om te schilderen
De lucht met een aquarel
Te fantaseren over vrijheid, dat woord dat vliegt
Het is goed om te herinneren, alles wat we beloofden
Bries die van de zee komt, en de geur van vergeten meebrengt
Vandaag heb ik me voorgenomen, het verloren paradijs te vinden
Datgene wat ik zag vertrekken, met mijn kinderogen
De dode tijd van jouw ochtenden ben ik, de bries die de klok stilzet
Die het hart tot rust brengt, en wanneer je terugkomt
Ben ik er niet meer
Ik voel aan dat dit het beste is, we zijn twee vrije vogels
Mijn kindertijd was een zandstrand, onder de sterrenregen
Liggend in het riet, kijkend naar de volle maan
Ik hou ervan om te schilderen
De lucht met een aquarel
Te fantaseren over vrijheid, dat woord dat vliegt
De dode tijd van jouw ochtenden ben ik, de bries die de klok stilzet
Die het hart tot rust brengt, en wanneer je terugkomt
Ben ik er niet meer
Ik voel aan dat dit het beste is, we zijn twee vrije vogels
De dode tijd van jouw ochtenden ben ik, de bries die de klok stilzet
Die het hart tot rust brengt, en wanneer je terugkomt
Ben ik er niet meer
Ik voel aan dat dit het beste is, we zijn twee vrije vogels