395px

El Estandarte del Rey

Conny Vandenbos

Het Vendel Des Konings

Nee, ook als men 't mij gebied
Groet ik het vendel des konings niet
Want zij rukten op met geweld
En de oogst op het veld werd verpletted door een
ruitervent
Zij hielden huis in ieder huis
Sloegen alles tot gruis
Arresteerden elke vent
Ik heb de mannen zich zien krommen
Onder een geselende zweep
Tot zelfs het gillen ging verstommen
Haast kreeg de dood hen in zijn greep
Nee, ook als men 't mij gebied
Groet ik het vendel des konings niet

Nee, ook als men 't mij gebied
Groet ik het vendel des konings niet
Want voorbij ons dorp, in het veld
Staat de galg opgesteld
Voor de kerels die veroordeeld zijn
Bij het morgengrauwen hangt men daar
De verzopen clochard
Naast de kaperkappitein
Maar ook de man die in woede
Vloekte op de koning van dit land
Daar men bij hem in koelebloede
Huis, hof en have had verbrand
Nee, ook als men 't mij gebied
Groet ik het vendel des konings niet

Nee, ook als men 't mij gebied
Groet ik het vendel des konings niet
Want hier in ons dorp woont een knaap
Waar ik van droomde in m'n slaap
En waaraan ik al m'n lentes bood
's Nachts lichtten zij hem van z'n bed
En toen hij zich heeft verzet
Werd mijn lief door hen gedood
Hij werd geworpen van de toren
Ik heb z'n laatste kreet gehoord
Nog vlijmt die schreeuw mij in de oren
Met hem werd ook mijn hart vermoord
Nee, ook als men 't mij gebied
Groet ik het vendel des konings niet
Nee, ook als men 't mij gebied
Groet ik het vendel des konings niet

El Estandarte del Rey

No, incluso si me lo ordenan
No saludo al estandarte del rey
Porque avanzaron con violencia
Y la cosecha en el campo fue aplastada por un
jinete
Arrasaron en cada casa
Destrozaron todo
Arrestaron a cada hombre
Vi a los hombres doblarse
Bajo el látigo azotador
Hasta que incluso los gritos se acallaron
La muerte los estaba alcanzando
No, incluso si me lo ordenan
No saludo al estandarte del rey

No, incluso si me lo ordenan
No saludo al estandarte del rey
Porque más allá de nuestro pueblo, en el campo
La horca está erigida
Para los hombres condenados
Al amanecer los cuelgan allí
El vagabundo ahogado
Junto al capitán corsario
Pero también al hombre que enojado
Maldijo al rey de esta tierra
Donde con sangre fría
Habían quemado su casa, su corte y sus bienes
No, incluso si me lo ordenan
No saludo al estandarte del rey

No, incluso si me lo ordenan
No saludo al estandarte del rey
Porque aquí en nuestro pueblo vive un joven
Con el que soñaba en mi sueño
Y a quien le ofrecí todas mis primaveras
Por la noche lo sacaron de su cama
Y cuando se resistió
Mi amor fue asesinado por ellos
Lo arrojaron desde la torre
Escuché su último grito
Ese grito aún me atormenta
Con él, también mataron mi corazón
No, incluso si me lo ordenan
No saludo al estandarte del rey
No, incluso si me lo ordenan
No saludo al estandarte del rey