395px

A la Ventana

Carmen Consoli

'A Finestra

Sugnu sempri alla finestra e viru genti ca furria pà strada
Genti bedda, laria, allegra, mutriusa e siddiata
Genti arripudduta cu li gigghia isati e a vucca stritta
"Turi ho vogghia di quaccosa, un passabocca, un lemonsoda"
Iddu ci arrispunni: "Giusi, quannu ti chiamavi Giuseppina,
eri licca pà broscia cà granita"
"Turi tu n'ha fattu strada e ora che sei grosso imprenditori
t'ha 'nsignari a classi 'ntò parrari"

Sugnu sempre alla finestra e viru genti spacinnata,
sduvacata 'nte panchini di la piazza, stuta e adduma a sigaretta,
gente ca s'ancontra e dici "ciao" cu na taliata,
genti ca s'allasca, genti ca s'abbrazza e poi si vasa,
genti ca sa fa stringennu a cinghia, si strapazza e non si pinna,
annunca st'autru 'nvernu non si canta missa,
genti ca sa fa 'lliccannu a sadda,
ma ci fa truvari a tavula cunsata a cu cumanna

Chi ci aviti di taliari, 'un aviti autru a cui pinsari
almeno un pocu di chiffari
"Itavinni a travagghiari" vannia 'n vecchiu indispettitu,
"avemu u picciu arreri o vitru".
Jù ci dicu "m'ha scusari, chista è la me casa e staju unni mi pare.

La domenica mattina dagli altoparlanti della chiesa
a vuci 'i Patri Coppola n'antrona i casi, trasi dintra l'ossa
"piccaturi rinunciati a ddi piccati di la carni
quannu u riavulu s'affaccia rafforzatevi a mutanna".
Quannu attagghiu di la chiesa si posteggia un machinone
scinni Saro Branchia detto Re Leone
Patri Coppola balbetta e ammogghia l'omelia cu tri paroli
picchì sua Maestà s'ha fari a comunioni

Chi ci aviti di taliari, 'un aviti autru a cui pinsari
almeno un pocu di chiffari
"Itavinni un pocu a mari", vannia un vecchiu tintu
"accussì janca mi pariti 'n spiddu"
Jù ci dicu "m'ha scusari,
ma picchì hati a stari ccà sutta a me casa pà 'nsultari".

Sugnu sempri alla finestra e viru a ranni civiltà
ca ha statu, unni Turchi, Ebrei e Cristiani si stringeunu la manu,
tannu si pinsava ca "La diversità è ricchezza"
tempi di biddizza e di puisia, d'amuri e di saggezza
Zoccu ha statu aieri, oggi forsi ca putissi riturnari
si truvamu semi boni di chiantari
'Nta sta terra 'i focu e mari oggi sentu ca mi parra u cori
e dici ca li cosi stannu pì canciari

Chi ci aviti di taliari 'un aviti autru a cui pinsari,
almeno un poco di chiffari
Itavinni a ballari, ittati quattru sauti e nisciti giustu pì sbariari
Jù ci dicu "Cù piaciri, c'è qualchi danza streusa ca vuliti cunsigghiari!?"

A la Ventana

Sigo siempre en la ventana y veo gente que corre por la calle
Gente bonita, alegre, risueña y sentada
Gente vestida con trajes ajustados y la boca apretada
'Turi, tengo ganas de algo, un bocadillo, un refresco de limón'
Él respondió: 'Giusi, cuando te llamabas Giuseppina,
eras delgada para correr con granita'
'Turi, has hecho tu camino y ahora que eres un gran empresario
te enseñarán a comportarte en las clases'

Sigo siempre en la ventana y veo gente paseando,
sentada en los bancos de la plaza, encendiendo un cigarrillo,
gente que se encuentra y dice 'hola' con una sonrisa,
gente que se despide, gente que se abraza y luego se besa,
gente que se aprieta el cinturón, se pelea y no se rinde,
anai, este invierno no se canta misa,
gente que se busca la vida,
pero nos hace encontrarnos en la mesa con quien manda

Quien tiene que hablar, no tiene a quién contarle
al menos un poco de dinero
'Iremos a trabajar', dice un viejo enojado,
'tenemos al niño atrás o al frente'.
Yo le digo 'disculpe, esta es mi casa y estoy donde quiero'.

Los domingos por la mañana desde los altavoces de la iglesia
la voz del Padre Coppola entra en los huesos,
'pecadores, renuncien a los pecados de la carne
cuando el diablo se asome, fortalézcanse en la fe'.
Cuando el cura estaciona su auto frente a la iglesia
baja Saro Branchia, también conocido como el Rey León
Padre Coppola balbucea y adorna el sermón con tres palabras
porque su Majestad va a comulgar

Quien tiene que hablar, no tiene a quién contarle
al menos un poco de dinero
'Iremos un poco al mar', dice un viejo tosco,
'así menos me pareces un tonto'.
Yo le digo 'disculpe,
pero ¿por qué tienes que estar aquí debajo de mi casa para insultarme?'.

Sigo siempre en la ventana y veo la antigua civilización
que existió, donde Turcos, Judíos y Cristianos se daban la mano,
se pensaba que 'la diversidad es riqueza'
tiempos de bondad y poesía, de amor y sabiduría
Ayer fue Zoco, hoy quizás podría volver
si encontramos semillas buenas para sembrar
En esta tierra de fuego y mar hoy siento que me habla el corazón
y dice que las cosas van a cambiar

Quien tiene que hablar, no tiene a quién contarle,
al menos un poco de dinero
Vamos a bailar, da cuatro pasos y salta justo para divertirte
Yo digo 'con gusto, ¿hay alguna danza extraña que quieras que te enseñe?'

Escrita por: Carmen Consoli