13-9-73: Liedje Voor Linnea
Linnea, wat wil je horen
Een lied van de Zuidewind
Gedichten als rijpend koren
Muziek, die vanzelf begint
Nou heb ik wel twee gitaren
En daar brom ik zo'n beetje bij
Maar vind jij dat wel genoeg, Linnea
En hou je nog wel van mij
Zit jij nog thuis, Linnea
Het venster is wel verlicht
En wacht je op mij, Linnea
Of lees je een echt gedicht
Ik twijfel en mijn vrienden
Die slaan mij op m'n rug
Ze zagen hoe ik griende, Linnea
En dronken werd, veel te vlug
Linnea, ik ga verliezen
Als jij niet in mij gelooft
Misschien gaat het morgen vriezen
En dan is het vuur gedoofd
Je weet, hoe ik jou kan warmen
Veel beter dan wie dan ook
En denk ik aan je zachte huid
Dan raak ik al van de kook
Linnea, je bent m'n teugel
En ik een onwillig paard
Ik kan niet meer door de beugel
En dat is geen stuiver waard
Maar wat je vandaag moet horen
Al is dat geen mooi gedicht
Is dat ik jou zal vinden, Linnea
Desnoods met m'n ogen dicht
Linnea, ik rijg m'n woorden
't Zijn stenen aan rafeltouw
Ik ram met gitaarakkoorden
Maar dat doe ik alleen voor jou
En als dit soms te rauw klinkt
Dan gaat dat nooit voorbij
Ik kan niet anders zingen van liefde
Zo hield je eenmaal ook van mij
13-9-73: Canción Para Linnea
Linnea, ¿qué quieres escuchar
Una canción del viento del sur
Poemas como espigas maduras
Música que comienza sola
Tengo dos guitarras
Y toco un poco con ellas
Pero ¿crees que es suficiente, Linnea?
¿Y aún me quieres?
¿Estás en casa, Linnea?
La ventana está iluminada
¿Me esperas, Linnea?
¿O lees un poema real?
Dudo y mis amigos
Me golpean en la espalda
Vieron cómo me tambaleaba, Linnea
Y me emborraché demasiado rápido
Linnea, estoy perdiendo
Si no crees en mí
Quizás mañana haga frío
Y entonces se apague el fuego
Sabes cómo puedo calentarte
Mucho mejor que nadie más
Y al pensar en tu suave piel
Me pongo al rojo vivo
Linnea, eres mi rienda
Y yo un caballo renuente
Ya no puedo seguir adelante
Y eso no vale ni un centavo
Pero lo que debes escuchar hoy
Aunque no sea un bonito poema
Es que te encontraré, Linnea
Incluso con los ojos cerrados
Linnea, enhebro mis palabras
Son piedras en un cordel deshilachado
Golpeo con acordes de guitarra
Pero solo lo hago por ti
Y si a veces suena demasiado crudo
Eso nunca pasará
No puedo cantar de otra manera sobre el amor
Así como una vez también me amaste