395px

Corrido van de Dood van Zapata

Corridos Mexicanos

Corrido de La Muerte de Zapata

Escuchen señores, oigan
El corrido de un triste acontecimiento
Pues en chinameca fue muerto a mansalva
Zapata, el gran insurrecto

Abril de 1919 en la memoria
Quedará hasta el campesino
Como una mancha en la historia

Campanas de villa ayala
¿Por qué tocan tan dolientes?
Es que ya murió zapata
Y era zapata un valiente

El buen emiliano que amaba a los pobres
Quiso darles libertad
Por eso los indios de todos los pueblos
Con él fueron a luchar

De cuautla hasta amecameca
Matamoros y el ajusco
Con los pelones del viejo don porfirio
Se dio gusto

Trinitaria de los campos
De Las Vegas de morelos
Si preguntan por zapata
Di que ya se fue a los cielos

Le dice Zapata a Don Pancho Madero
Cuando ya era gobernante
Si no das las tierras
Veras a los indios de nuevo entrar al combate

Se enfrento al señor madero
Contra huerta y acarranza
Pues no le querian cumplir su plan
Que era el plan de ayala

Corre, corre conejito
Cuantales a tus hermanos
Ya murio el señor zapata
El cojo de los tirados

Don pablo gonzález
Ordena a guajardo que le finja un rendimiento
Y al jefe zapata disparan sus armas
Al llegar al campamento

Guajardo le dice a Zapata
Me le rindo con mi tropa
En chinameca esmero
Tomaremos una copa

Arroyito reboltoso
Que te dijo aquel clavel
Dice que no ha muerto el jefe
Que Zapata ha de volver

Abraza Emiliano al felo un guajardo
En prueba de su amistad
Sin pensar el pobre que
El pretoriano lo iba a sacrificar

Y tranquilo se dirije
A la hacienda con su escolta
Los traidores le disparan
Por la espalda a quemarropa

Quilguerito mañanero
De las cumbres soberano
Mira en que forma tan triste
Ultimaron a Emiliano

Cayo del caballo el jefe Zapata
Y también sus asistentes
Haci en chinameca perdieron la vida un puñado de valientes

Señores ya me despido
Que no tengan novedad
Cual héroe murió zapata
Por dar tierra y libertad

A la orilla de un camino
Corté una blanca azucena
A la tumba de zapata
La llevé como una ofrenda

Arroyito reboltoso
Que te dijo aquel clavel
Dice que no ha muerto el jefe
Que Zapata ha de volver

Corrido van de Dood van Zapata

Luister heren, hoor
Het corrido van een treurig voorval
Want in Chinameca werd hij op laffe wijze vermoord
Zapata, de grote opstandeling

April 1919 in het geheugen
Zal blijven tot de boer
Als een vlek in de geschiedenis

Klokken van Villa Ayala
Waarom luiden ze zo treurig?
Het is omdat Zapata is gestorven
En Zapata was een dappere man

De goede Emiliano die van de armen hield
Wilde hen vrijheid geven
Daarom gingen de indianen van alle dorpen
Met hem vechten

Van Cuautla tot Amecameca
Matamoros en Ajusco
Met de pelonen van oude Don Porfirio
Had hij zijn plezier

Trinitaria van de velden
Van Las Vegas de Morelos
Als ze vragen naar Zapata
Zeg dan dat hij naar de hemel is gegaan

Zapata zegt tegen Don Pancho Madero
Toen hij al gouverneur was
Als je de grond niet geeft
Zul je de indianen weer in de strijd zien

Hij stond tegenover de heer Madero
Tegen Huerta en Carranza
Want ze wilden zijn plan niet uitvoeren
Dat was het plan van Ayala

Ren, ren konijntje
Vertel het aan je broers
De heer Zapata is gestorven
De man van de onderdrukten

Don Pablo González
Beveelt Guajardo om een overgave voor te geven
En op de chef Zapata schieten ze met hun wapens
Bij aankomst in het kamp

Guajardo zegt tegen Zapata
Ik geef me over met mijn troepen
In Chinameca met zorg
Zullen we een glas drinken

Arroyito reboltoso
Wat zei die anjer?
Hij zegt dat de chef niet dood is
Dat Zapata zal terugkeren

Emiliano omarmt Felo Guajardo
Als bewijs van zijn vriendschap
Zonder te denken dat de
Pretoriaan hem zou opofferen

En rustig gaat hij
Naar de hacienda met zijn escorte
De verraders schieten hem
Van achteren op korte afstand

Quilguerito mañanero
Van de soevereine toppen
Kijk hoe treurig
Ze Emiliano hebben omgebracht

De chef Zapata viel van zijn paard
En ook zijn assistenten
Zo verloren in Chinameca een handvol dappere mannen het leven

Heren, ik neem afscheid
Dat er geen nieuws is
Als een held stierf Zapata
Voor het geven van land en vrijheid

Aan de rand van een pad
Plukte ik een witte lelie
Naar het graf van Zapata
Nam ik het als een offer

Arroyito reboltoso
Wat zei die anjer?
Hij zegt dat de chef niet dood is
Dat Zapata zal terugkeren

Escrita por: