395px

Las mujeres que no quieren ser bueno

Corry Van Gorp

Dames Die Niet Willen Deugen

Jan-Karel was door en door keurig
Een pronkstuk van de maatschappij
Een weduwnaar van onbesproken gedrag
Met een brood- en banketbakkerij

Janet was een vrouw van de zonde
Haar inborst was door en door slecht
Maar menige heer die haar buitenbos zag
Kwam tussen haar lakens terecht

refr.:
Want zo is het altijd geweest
Al sinds zich de mensheid kan heugen
De heren die houden het meest
Van dames die niet willen deugen

Die twee die ontmoeten elkander
Ze keek hem eens liederlijk aan
Ze ging met hem mee en werd zijn maintenee
En hielp z'n fortuin naar de maan

Hij gaf haar bijoux en juwelen
Ze was een inhalige meid
Ze maakte een beest van die keurige heer
Door vertoon van lichamelijkheid

refr.

Een dag toen ze zaten te slempen
Verscheen er in enen een vent
Die legde beslag op al wat ie zag
Vanwege het faillissement

Toch bleef zijn begeerte nog branden
Hij had nog tien cent in z'n jas
Daarvoor kocht hij nog als een laatste kado
Een ring met een steentje van glas

refr.

Nu zingt hij voor brood langs de straten
En eens in de maand komt Janet
Gezeten in een luxe automobiel
En die gooit dan wat geld in zijn pet

Meestal is het 1 of twee kwartjes
Maar ook wel eens zeventig cent
Dan roept hij in tranen: "Wat is zij toch goed"
Kijk toch eens hoe zij mij verwent

Want zo is het altijd geweest
Al sinds zich de mensheid kan heugen
De heren die houden het meest
Van dames die niet
Van dames die niet
Van dames die niet willen deugen

Las mujeres que no quieren ser bueno

Jan-Karel estaba muy limpio
Un espectáculo de la sociedad
Un viudo de comportamiento tácito
Con una panadería y pastelería

Janet era una mujer de pecado
Su nxing fue a través y a través de mal
Pero muchos caballeros que la vieron en el bosque
Se puso entre sus sábanas

refr
Porque así es como siempre ha sido
Desde que la humanidad puede recordar
Los caballeros que más aman
De las mujeres que no quieren ser buenas

Los dos que se conocen
Ella lo miró
Ella fue con él y se convirtió en su mantenía
Y ayudó a su fortuna a la luna

Él le dio bisutería y joyas
Era una chica codiciosa
Hizo una bestia con ese caballero decente
Por exposiciones de fisicalidad

Refr

Un día en que estaban contrabandeando
Apareció en uno un chico
Confiscó todo lo que vio
Debido a la bancarrota

Sin embargo, su deseo seguía ardiendo
Le quedaban diez centavos en su abrigo
Antes de eso, compró como último regalo
Un anillo con una piedra de vidrio

Refr

Ahora canta para el pan por las calles
Y una vez al mes Janet viene
Sentado en un automóvil de lujo
Y luego arroja algo de dinero en su sombrero

Por lo general, es de 1 o dos cuartos
Pero también a veces setenta centavos
Entonces llora en lágrimas: «¿Qué tan buena es ella?
Mira cómo me echa a perder

Porque así es como siempre ha sido
Desde que la humanidad puede recordar
Los caballeros que más aman
De las damas que no
De las damas que no
De las mujeres que no quieren ser buenas

Escrita por: